ot 1. Qoʻlga oʻrgatilgan hayvon (asosan ot); jaydari.
Bayir ot.
Rais bilan Oʻktam oyoq ustida bir piyoladan qaynoq choy ichishdi-da, qora bayir va qizil jiyronga minishdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Men uning yigitlariga bir kam toʻqson bayir berganman. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
2. koʻchma s.t. Sharoitga koʻnikib, qadrdon boʻlib qolgan.
Taqsirim bayir xotinlarining ustiga oʻn toʻrt yashar qiz olib ishrat kamarini bogʻladilar. — Mushtum
3. Qumli choʻllarda shamol oqibatida paydo boʻlgan botiq joylar.
Bayirda kichik-kichik chuqurliklar bilan birga qator qum tepaliklari ham boʻladi. — OʻzME