Қидирув

от 1. Расм-қоидага ёки одоб-ахлоқ меъёрларига хилоф иш, хатти-ҳаракат; гуноҳ.

Ўз айбига иқрор бўлмоқ. Айбини бўйнига қўймоқ. Айбини яширган ўнгмас. — Мақол

У Ойқизнинг ёнига келдида, айбига иқрор бўлган гуноҳкордек, маъюслик билан гапирди. — Ш. Рашидов. Ғолиблар

2. ҳуқ. Қонунга хилоф хатти-ҳаракат; жиноятга тортишнинг зарур шарти.

Тўрт нафар ҳарбий Ватанга хиёнат қилишдаги айби учун судга тортилди. — Газетадан

3. Киши уяладиган, хижолат тортадиган хатти-ҳаракат; уятли иш, уят.

Сўраганнинг айби ёʻқ. — Мақол

Орзуга айб ёʻқ. — Мақол

[Холисхон Тожибойга:] Қўйинг, хафа бўламан. Бу ўзимнинг укам, айб бўлади. — Ҳамза, Холисхон

4. Меъёрни, одатий ҳолатни бузувчи белги-ҳолат, нарса; камчилик, нуқсон.

Ҳар тўкисда бир айб. Бировнинг айбига кулмагил зинҳор, сенинг айбингга ҳам кулгувчилар бор.

ўзбекчатанбеҳ, ҳақорат, дашном, ёзғиришрусчапорицаниеинглизчаreprimand, insulting

Киšидä ўŋин болдум эрсä қалï, қуруй сўзлäмäс мен не айбат тили Ўзимни одамлардан четга олган бўлсам (бунинг яхши томони шундаки), беҳуда (гапларни) гапирмайман ва ҳақоратга (ёзғиришга) til ochmayman – Если окажусь я отдельно от людей, не

сфт. айн. Айбдор.

н a low-grade skin from horned cattle’s skin

сфт. 1. Айб иш қилган киши; гуноҳкор.

Ота Болалари олдида айбдордек, ҳўл ўтин вишиллаб сасиётган ўчоққа тикилади. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. ҳуқ. Жиноий иш қилган, қонунга хилоф иш қилган, жиноий жавобгар киши.

Навбатчи милиционер айбдорни олиб чиқиб кетди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Айбдор ва лоқайд раҳбарларга нисбатан муросасизлик қилиб келинган. — Газетадан

3. сфт. Жисмоний жиҳатдан камчилиги, нуқсони, иллати бор; айбли.

Айбдор қиз.

— Бир кўзидан айбдорми? — Шунақа. — П. Турсун, Ўқитувчи

от 1. Айбламоқ феълидан ҳаракат номи.

2. ҳуқ. Муайян жиноий ишни қилганликда айбланган шахснинг айбдорлигини исботлаш учун қилинган ҳаракат.

3. ҳуқ. Айблаш қайди, айб (айблар) қайд этилган (нарса).

Айблов қоғози.

Судланувчилар устидан чиқарилган айблов ҳукми қанчалик оғир ва аёвсиз бўлмасин. — Муштум