ot 1. Urush vaqtida dushman qoʻliga tushib, ozodlikdan mahrum boʻlgan shaxs; bandi.
Asir olmoq. Asir tushmoq. Asirlarni almashmoq.
Turdiyev asirni toʻgʻri batalyon shtabiga olib joʻnadi. — Shuhrat, Shinelli yillar
— Qoʻrboshi qani? — deb soʻradi Botirali hamon qoʻl koʻtarib turgan asirlardan. — H. Gʻulom, Mashʼal
Toʻpxona qurilishida, biz bilan birga, asir tushgan avstraliyalik soldatlar ham ishlardi. A. — Tolibov, Haqiqat yengdi
2. koʻchma Tutqun, bandi holatida yashovchi shaxs.
Toʻrt devor asiri boʻlib oʻtirgan ayollar bunday paytlarda kattakon bogʻda qafasdan chiqqan qush singari yayrar. — X. Ahrorova, Orifning davlati
3. koʻchma Biror kimsa yoki narsaga oʻzini butunlay topshirgan, uning quli holatidagi shaxs.
Mana shu kundan boshlab Yoʻlchi shu qizning asiri, maftuni boʻldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Asir qilmoq (yoki etmoq) 1. Dushmanni qoʻlga tushirmoq, asir olmoq; U [Halovat] xayol surib qoldi, eh, xayollar siz kishini asir etishga naqadar ustasiz. — N. Orifjonov, Halovat