sft. 1. (asosan ch. k. bilanikki narsani bir-biriga chogʻishtiruvda) Yaxshi, aʼlo, ortiq.
Nomussiz yurmoqdan nomusli oʻlmoq afzal. — Maqol
Sizning har bir soʻzingiz biz.. uchun tilladan afzaldir. — Oybek, Navoiy
Chirogʻim, bu yerni oʻz uyingdek bil. Qoratoyim qanday boʻlsa, san ham manga shundaysan. Balki undan afzalsan. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Afzal (erkaklar ismi).
- Afzal koʻrmoq Aʼlo hisoblamoq, ortiq deb bilmoq. Ammo Umid hozircha.. koʻproq ilmiy ish bilan shugʻullanishni afzal koʻrdi. — Mirmuhsin, Umid