fl. 1. Yoʻlini yoʻqotib qoʻymoq.
U yorqin kunduzda yoʻlga chiqib, qorongʻi kechada adashgan kishiday, nima qilarini bilmay qoldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Adashgan kimsadek, Furqat, qayon borgum bilolmasman. — Furqat
2. Notoʻgʻri (xato) ish tutmoq, notoʻgʻri yoʻlga kirmoq.
Ha, oʻz manfaatini xalq manfaatidan yuqori qoʻyganlar doim adashadi. — Uygʻun
Adashsang, toʻgʻri yoʻl soʻrgil, uyalma. — Voqif
3. Ajrab yoʻqotmoq.
Vatanidan adashmoq. Uz toʻpidan adashmoq.
Otardan adashgan bir talay qoʻy-koʻzi oʻtlay-oʻtlay, bir tomoni zov, supraday maydonga tushib qolibdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
..Adashgan oshiqlar bir-birin izlar. — Murodxon
Qalpogʻim adashibdi.