от 1. эск. кт. айн. Булут.
Абр ичига беркиниб, мотамсаро бўлсин қуёш. — Э. Воҳидов
2. Тўқимачилик, меъморлик, кулолликда учрайдиган, тархи булуцимон амалий безак тури.
- Абри найсон Баҳорги серёмғир булут.
- Абри навбаҳор Эрта баҳорнинг ёмғирли булути.
- Чун абри навбаҳор Худди эрта баҳор булутидек. Зор-зор чун абри навбаҳор йиғлаб. — Ғ. Ғулом
- Абри бало Бало, офат булути.◆ Аёллар хонадонлари узра ёпирилиб келаётган абри ба,юни эрларидан аввалроқ сезадилар. — Т. Малик, Шайтанат