Қидирув

1. Адабий асарда кишининг ташқи қиёфаси, сиймоси, кийим-кечаги, ўзини тутиши ва ҳ. к тасвири. Бадиий асардаги портретнинг характери ва функсиялари ранг-баранг бўлади. Бироқ портретнинг энг муҳим характери унинг кўпроқ психологик портрет бўлишидадир. Психологик портрет ёзувчига персонажнинг ташқи қиёфаси орқали унинг руҳий дунёсини очишга ёрдам беради. Шунинг учун айтиш мумкинки, портрет ёзувчининг шахсий услуби, маҳорати ва мақсадига боғлиқ ҳолда турлича даражада берилиши мумкин. Масалан, баъзан шахснинг ташқи қиёфаси ва хатти-ҳаракати жуда батафсил тасвирланса, баъзан образнинг ё ташқи қиёфасига ёки унинг хатти-ҳаракатига оид муҳим бир детални тасвирлаш орқали ҳам берилиши мумкин. Портрет образ яратишнинг муҳим шартларидан биридир., портрет

2. Айрим ёзувчи, шоир, атоқли жамоат арбоби, санъаткор ёки олимнинг ҳаёти ва фаолияти ҳақидаги асар. Ўзбек совет адабиётида Ҳамза, Ойбек, А. Қаҳҳор, А. Қодирий, Ҳ. Олимжон, М. Шайхзода, Ғ. Ғулом, У. Носир, Ғайратий, С. Зуннунова, В. Зоҳидов, И. Султон, Ш. Алядин, Миртемир каби шоир ва олим, санъаткор ва ёзувчилар ҳақида М. Қўшжонов, Л. Қаюмов, С. Мамажонов, А. Алиев, Ў. Шокиров ва бошқалар яратган портретлар мавжуд.

Модель, точно повторяющая структуру объекта и отношения между его элементами.портретли модел, Обект структурасини ва унинг элементлари орасидаги нисбатни аниқ такрорловчи модел., портретли модел, Обект структурасини ва унинг элементлари орасидаги нисбатни аниқ такрорловчи модел.

қаҳрамоннинг ички портрети. Қаҳрамоннинг маънавий дунёси тасвирини англатувчи шартли термин. Ижодкор қаҳрамоннинг кечинмалари, ўй-фикрларини ҳикоя қилиш орқали унинг маънавий, яъни ички портретини чизади. Адабий асарларда кўпинча қаҳрамоннинг ташқи портрети билан, маънавий дунёси тасвири уйғунлашиб кетади. Бундай хусусият халқ оғзаки ижоди учун ҳам, ёзма адабиёт учун ҳам характерлидир. Масалан, халқ эпосидаги девлар, жодугарлар ташқи кўринишлари билан ҳам, қилмишлари билан ҳам салбий образлар сифатида кўзга ташланиб туради. Халқ қаҳрамонлари эса жисмоний гўзал, маънавий баркамол образлардир. Улуғ рус танқидчиси Н. Г. Чернишевский «Санъатнинг ҳаётга эстетик муносабати» монографиясида, инсоннинг ташқи кўриниши билан маънавий дунёси ўртасида мутаносиблик мавжуд, деган фикрни илгари сурган эди.

автопортрет