sft. 1. Yaqin, sirdosh doʻst; hamsuhbat.
2. esk. Shoh saroyida: eng yaqin xizmatkor, mahram va maslahatchi.
Malikul sharobning oʻzi ham yoshligida sultonning suyukli nadimi boʻlgan. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo
3. Nadim (erkaklar ismi).
По запросу «над» — результатов: 3: Толковый
sft. 1. Yaqin, sirdosh doʻst; hamsuhbat.
2. esk. Shoh saroyida: eng yaqin xizmatkor, mahram va maslahatchi.
Malikul sharobning oʻzi ham yoshligida sultonning suyukli nadimi boʻlgan. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo
3. Nadim (erkaklar ismi).
ot 1. ya. Kt. 1. Yaqin, sirdosh dugona; hamsuhbat ayol.
Demak uning xotini malikani butun kanizaklari, nadimalari bilan oʻz uyiga chorlaydi. — Oybek, Navoiy
2. Nadima (xotin-qizlar ismi).
ot 1. Pushaymon, oʻkinch; oʻkinish, afsuslanish, afsus.
Bermas kishiga foyda soʻnggi nadomat. — Habibiy
Bu xarobani koʻrib, Qurbon otaning koʻz oldiga Farmonqul va oʻshanga oʻxshagan dunyoga nadomat bilan kelib, zahmat chekib, hasrat bilan oʻtgan kishilar keldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. s. t. Kimsani yomonlab aytilgan, tarqatilgan gap, malomat.
Qizi tufayli eshitgan nadomatlari, onasining muttasil miyaga urib turgan toʻqmoqdek gʻidi-bidilari jonini halqumiga keltirib qoʻygan edi. M. Ismoiliy, Fargʻona t. — o.