ot 1. Koʻrmoq feʼlidan ravishdosh.
Meni koʻra oʻrnidan turdi.
— Oʻz rohatimni koʻzlab, sizning oshingizni kutib qolsam, besh kishini, koʻra-bila turib, och qoʻygan boʻlaman, — dedi Otabek. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. koʻm. (j. k. bilan) Sabab, asos munosabatini bildiradi; asosida, muvofiq, binoan.
Shunga koʻra. Taomilga koʻra.
Tuzilgan bitimga koʻra, Abdulatif Samarqandga yuborildi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Otam, oʻz kasbining taqozosiga koʻra, umrining koʻp qismini safarlarda oʻtkazgan odam. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
3. koʻm. (ch. k. bilan) Qiyos, taqqoslash munosabatini bildiradi; nisbatan, qaraganda.
Siz buni mendan koʻra yaxshiroq bilasiz. Undan koʻra bu yaxshiroq.
Peshtaxtalar oldida xaridordan koʻra koʻproq uymalashgan sotuvchilar tillaridan bol tomib, mollarini taʼriflashadi. — N. Aminov, Suvarak
Masala u oʻylaganidan koʻra chuqurroq koʻrinardi. — F. Musajonov, Himmat
Meʼmor hatto oʻz oʻgʻli Nizomiddindan koʻra ham Zavrakning gaplariga ishonardi. — Mirmuhsin, Meʼmor