По запросу «Классицизм» — результатов: 12
ot 17-19-asr boshlarida Yevropa adabiyoti va sanʼatida antik adabiyot va sanʼat namunalari va shakllariga murojaat va taqlid qilish asosida shakllangan badiiy uslub va oqim.
XVIII asrning 80—90- yillarida nemis adabiyotida paydo boʻlgan adabiy oqim. Veymar klassisizmi (q. Klassitsizm) vakillari ijodida ham maʼrifatni targʻib qilish, inson aql-zakovatini ulugʻlash gʻoyalari yetakchi oʻrinni egallaydi. Ular qadimgi grek adabiyoti syujetlariga katta eʼtibor berganlar. Xristofor Martin Viland (1733—1813) ning «Agaton» romanida veymar klassitsizmining xarakterli xususiyatlari oʻz ifodasini topgan. Buyuk nemis mutafakkiri I. V. Gyotening «Yosh Verterning iztiroblari» romanida ham veymar klassitsizmining taʼsiri sezilib turadi., veymar klassisizmi
adabiyotdagi neoklassitsizm, adabiyotdagi yangi klassitsizm. XIX asrning 20-yillarida Ukrainada paydo boʻlgan adabiy gruppa — neoklassiklar yoki yangi klassiklar tomonidan ilgari surilgan stilistik prinsip. Neoklassiklar oʻzlarini «sof sanʼat» namoyandalari hisoblab, klassik antik adabiyot namunalariga, asosan Gʻarb burjua sanʼatiga asoslanar edilar.
«енгил поэзия». XVIII аср охири ва XIX аср бошларидаги француз ва рус поэзиясига тааллуқли тушунча: юксак классицизм жанридаги асарлар — эпик поэмалар, трагедиялар, одала
(гр. dialogos — икки киши ўртасидаги сўзлашув) — диалог. Икки ёки ундан ортиқ шахс орасидаги узлуксиз нутқ шаклларидан бири. Драмада диалог драматик ҳолатни ривожлантирув
(фр. raisonneur — ўйламоқ, фикрламоқ сўзидан) — резонёр. Антик драма, комедия ёки қадимний романлардаги воқеаларда қатнашмай, асар иштирокчилари, воқеалар ривожи, мазкур
эса адабий йўналишга нисбатан торроқ тушунча бўлиб, у ёки бу умумадабий доирада ҳаракат қила олмайди. Масалан, классицизм (қ.) XVII—XVIII асрлар умумевропа адабиётида асо
— адабий йўналиш. Маълум тарихий даврда ўз идеологияси ва тажрибаси билан бир-бирига яқин турган бир неча ёзувчилар ижодидаги ғоявий-бадиий хусусиятлар — тема, ғоя, бадии
(гр. monos — бир ва logos — сўз, нутқ сўзларидан) — монолог. Бадиий асарда иштирок этувчи шахсларнинг ўз-ўзига ёки ўзгаларга қаратилган нутқи. Монолог диалогдан нутққа бо
