ot 1. Bulturgi, qari (ikki, uch yillik), tullagan, tullab chiqqan (parrandalar haqida).
Dam olib oʻtirganlarga choy tashiyotgan Tojivoy yurib keta turib. tullakning ovozidan zavqlanardi. — Mirmuhsin, Chiniqish
2. koʻchma Ayyor, makkor, firibgar odam haqida.
Tullak odam.
—Tabiiy, bular roʻparalaridagi yuzdan toʻqsonni urgan va bir haftada toʻrt-besh bozorni oladigan tullaklar edilar. — Sh. Rizo, Qor yogʻdi, izlar bosildi
Oʻzi ham ish koʻrgan tullak emasmi, endi bu ogʻir holatdan ustalik bilan chiqib olish yoʻllariga yopishadi. — A. Qodiriy, Obid ket-mon
- Pixini yorgan tullak Oʻtaketgan firibgar, ayyor, makkor. Jinoyatchining kattasi — uning akasi Ziyodilla. Pixini yorgan tullak. — H. Gʻulom, Mashʼal