sft. 1. Hokim qoʻl ostidagi, uning hukmida boʻlgan; qaram.
Tobe mustamlakalar.
Qilichin boʻyniga solib, Shakarbekka tobe boʻldi. — Shirin bilan Shakar
ukalari Suyurgʻatmish mirzo bilan Muhammad Joʻqiylarni kelgusida oʻziga tobe Movarounnahr hokimlari etib tayinlashni koʻzlardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. Lavozim, mavqe va shu kabilar jihatdan quyida boʻlgan, boʻysunuvchi.
Keyin sekin-asta darajasi yuqori kimsalar bilan gaplashib, tobe kishilarga qaramaydi — Mirmuhsin, Umid
Javlonbek yuragi hapqirib, seskangandek boʻldi, biroq bu yerda sir boy berish oʻziga tobe odamlarni ham qoʻldan berish bilan barobar edi. — N. Fozilov, Diydor
3. Shart-sharoit yoki muhit jihatidan boʻysungan, bogʻliq, aloqador.
Bu oilada yeyish-ichish belgili tartib ham rejaga tobe esa-da, har kun shirin-shirin ovqatlar tayyorlanadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Tobe qilmoq (yoki etmoq) Boʻysundirib, oʻz hukmi ostiga olmoq; boʻysundirmoq. Komilning ziyrak zehnida chaqnab qoladigan aql uchqunlari uni hayratda qoldirar, natijada shu yosh yigit uni oʻz irodasiga tobe qilib qoʻyar edi. — H. Gʻulom, MashʼalAmirak Ahmadni yoʻqotib, oʻrniga oʻz oʻgʻillaridan birini qoʻymoq, Fargʻona viloyatini tobe etmoq Shohrux saltanati mavqeyini koʻtarishda gʻoyat muhim masala edi. — Mirmuhsin, Meʼmor