ot 1. Biror ish-harakatni birga bajaruvchi; hamkor.
Ahmadjon sherigi bilan granatalarni chogʻlab, hayot-mamot paytini kutib turishdi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
[Qodirqul:] Jim, ahmoq! Boyning bultur kuzak bir qashqa oti yoʻqolgan. Ikki ming soʻm puli saroydan oʻgʻirlangan. Shularni ham sen oʻgʻirlagansan. Gapir, sheriklaring kimlar? Hamza, — Boy ila xizmatchi
Doʻsmatov tuproqni kanal oʻzanidan chekkaga otib berar, sherigi esa nariga itarardi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
2. Oʻzaro birga boʻlgan shaxs, birga holatdagi shaxs (birga turgan, birga yurgan va hokazo).
Ikki kishilik palataga joylashdik. Sherigim betlari qip-qizil, oʻsiq qoshlariga bitta-ikkita oq tushgan bir kishi edi. — N. Aminov, Qaltis hazil
Uzunrogʻi toʻxtadi, sherigi yugurgilab keldi — S. Siyoyev, Yorugʻlik
3. Biror jihatdan, qaysidir jihat bilan oʻzaro birga (birgalikda) boʻlgan ikki shaxs yoki shaxslar; ogʻayni, doʻst va shu kabilar shaxslar.
Ravshan tushlikda shoʻrvaga navbat oldi. Sheriklari tandirdan yangi uzilgan somsani stolga uyib, jam boʻlishib, Ravshanni kutib turishdi. — Yoshlik
Avaz sheriklari bilan daxma eshigidan chetroqda turibdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
4. Biror narsaga bir xilda talabgor, bir tan boʻlgan shaxs.
Xullas, ikki gruppaga bir xilda xizmat qilganim uchun, unisi gʻolib chiqsa ham, bunisi gʻolib chiqsa ham, mukofotga sherikman. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
Bu yerdan bir qop oltin topib oldim. Sherik boʻlaman desang, chiq! — O. Yoqubov, Izlayman
5. s. t. (faqat 3-shaxs birlik shaklida — sherigi) Bir xil yoki bir juft narsalarning har biri.
Bu tuflining sherigi qani?
Bu qoʻyni olib borib, sherigi bilan yana bir-ikki oy boqing — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
- Teng sherik Jang yillari ikki hamxona Bir mayizga edi teng sherik. — Z. Obidov, Yaxshi niyat
- Sherikmisan, hammolmisan? Biror ishni birga amalga oshirishdan manfaatdor boʻlgan kishi yordamlashmay qoʻyganda aytiladigan hazilomuz matal. E, sherikmisan, hammolmisan? Puflasang-chi! — H. Shams, Dushman