sft. 1. Shinniga muz qirib solib tayyorlanadigan muzqaymoqsimon ovqat.
Rohatijon xalq tabobatida dizenteriya kasalligiga qarshi dori sifatida ham qoʻllangan. — Gazetadan
2. sft. Jonga rohat baxsh etadigan, jonga rohat bagʻishlaydigan.
U [Nigora] ipakday mayin, shishadek tiniq, rohatijon iliq buloq suvini quchoqlar, oppoq toʻshiga bosib yayrar. — S. Anorboyev, Oqsoy
Gʻulom akaning kabineti uzun koridordan iborat edi. Shu oddiygina xona bosh injener yordamchisi uchun rohatijon makon edi: ham issiq, ham ozoda. — J. Abdullaxonov, Toʻfon