ʼreɪzə
1. n ustara
2. v (soch-soqolni) qirmoq, tarashlamoq
По запросу «razor» — результатов: 7
ʼreɪzə
1. n ustara
2. v (soch-soqolni) qirmoq, tarashlamoq
(biror narsaning) chegarasidan chiqmaslik
xavf ostida boʻlmoq
ot Asosan zira oʻsgan maydon.
Tabiiy zirazorlarimiz ham qarovsiz qolib, payhon boʻlib ketyapti, bu hol esa oʻsimlikning koʻpayishiga xalal beryapti. — Fan va turmush
ot Shoʻra koʻp oʻsadigan yer, shoʻra bilan qoplangan maydon.
Bu yer ilgari tashlandiq shoʻrazor edi.
Mast uchun gulzor bilan shoʻrazor baravar — yanchib oʻtaveradi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Unib gullar, Habibiy, shoʻrazor aylandi gulzorga, Jahonga boʻldi oʻrnak shavkat-u shonim kanallardan. — Habibiy