fl. 1. Oxiriga yetib qolmoq, oxirlamoq.
Kuz oyoqlab qolib, holdan toygan-u, lekin oʻz oʻrnini hali qishga boʻshatib bermagan edi. — S. Nurov, Narvon
Koʻklam oyoqlaganda kelib, oʻrik yeb ketinglar. — Gazetadan.
2. kam qoʻll . Tarqalmoq, ovoza boʻlmoq, yurmoq.
El orasida uni Toshkentga olib ketib otib oʻldirishgani, keyin jarlikka uloqtirishgani haqidagi gaplar koʻp oyoqlabdi. — Gazetadan
3. shv. Yoʻlga kirmoq, yura boshlamoq (goʻdak haqida).
Qishloq bolasi oyoqlabdiki, shu tepaga tirmashadi, shu tepada oʻynab oʻsadi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha