oyoqlamoq

fl. 1. Oxiriga yetib qolmoq, oxirlamoq.

Kuz oyoqlab qolib, holdan toygan-u, lekin oʻz oʻrnini hali qishga boʻshatib bermagan edi. — S. Nurov, Narvon

Koʻklam oyoqlaganda kelib, oʻrik yeb ketinglar. — Gazetadan.

2. kam qoʻll . Tarqalmoq, ovoza boʻlmoq, yurmoq.

El orasida uni Toshkentga olib ketib otib oʻldirishgani, keyin jarlikka uloqtirishgani haqidagi gaplar koʻp oyoqlabdi. — Gazetadan

3. shv. Yoʻlga kirmoq, yura boshlamoq (goʻdak haqida).

Qishloq bolasi oyoqlabdiki, shu tepaga tirmashadi, shu tepada oʻynab oʻsadi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha

1. adaqlaw, aqırına jetiw

2. tarqalıw, gáp-sóz bolıw