ot 1. Masjid ichida uning qibla tomonidagi devorida taxmon shaklida qurilgan joy (namoz shu tomonga qarab oʻqiladi).
Hujraning ichi qorongʻi boʻlmasa ham, qoidaga binoan, gʻarb tomonidagi mehrobga sham yoqib qoʻyilgan edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
U mehrobga yetib kelgach yarim qorongʻi xonada tasbeh oʻgirib oʻtirgan uch-toʻrt kishiga koʻzi tushdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. ayn. Taxmon.
Koʻrpani mehrobga yigʻib qoʻymoq.
3. koʻchma Biror narsa, joyning toʻri, toʻr tomoni.
Vatan — sen yuragim, yuragim sensan. Yuragim mehrobi — muqaddas Vatan. — G. Joʻrayeva
Otashin barq yondi gulrang charxning mehrobida. — E. Vohidov