zohid

sft. 1. din. Tarki dunyo qilgan dindor kishi.

— Siz yoshlar soddasiz-da zohidlarni hamisha mehrob, minbarda tasavvur qilasizlar, — dedi mufti Mirzoga. — A. Hakimov, Ilon izidan

2. Zohid (erkaklar ismi).

n ascetic, hermit

1. din. dindar (dúnya lázzetlerinen keshken adam)

2. er adamlardıń atı

Asket m, Held m

рел.rel. ruschaподвижник, аскетinglizchaascetic, hermit, devotee, zealotfransuzchaermite, ascètearabchaزَاهِدٌ (زُهَّادٌ), نَاسِكٌ (نُسَّاكٌ), مُتَعَصِّبٌ, مُتَحَمِّسٌ