По запросу «mansabsiz» — результатов: 13
sft. Mansabi yoʻq, amali yoʻq.
ot 1. a. Ish, amal, ahvol, holat
2. Masʼul vazifa; amal, lavozim.
Oʻz mansabidan foydalanmoq. Mansabdan tushmoq.
Mulla Abdurahmon Qoʻqon safariga hozirlanarkan, koʻngli Qoʻqonda oʻzini kutib turgan ulamolik shuhratiga, muftilik, qozi va aʼlamlik mansabiga oshiqar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
3. s. t. Oʻzini koʻrsatish uchun qilinadigan yoki oʻziga maʼqul ish, harakat.
Manmanlik u kishiga bir mansab.
4. geogr. Daryoning koʻl, dengiz yoki boshqa daryoga quyiladigan joyi.
Har bir katta daryoning mansabi boʻladi. — Oʻqish kitobi
sft. ayn. Mansabdor.
ot Biror mansabga, lavozimga ega boʻlgan; amaldor.
Mansabdor shaxs.
Ushbu hukmimizni yeriga yetkizishda sustlik qilgan mansabdor bizga itoatdan bosh tortgan hisoblanib, eng qattiq jazomizga mahkum qilinur. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Mansabdor shaxslar amirzoda Ibrohim Sultonning ruxsati bilan shahardan chiqa olishlari mumkin edi. — Mirmuhsin, Meʼmor
sft. Mansabga intiladigan, mansabni yaxshi koʻradigan.
Mansabparast odam,
Yolgʻiz oʻz manfaati yoʻlida, bir-birini yeb, ichgan mansabparast yoʻqolmay turib, bizning odam boʻlishimizga aqlim yetmay qoldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
русскийдолжностное лицоанглийскийofficial person
