fl. 1. Qattiq narsani tish bilan qirib, ushatib maydalamoq; gʻajimoq.
Suyak kemirmoq.
Uch-toʻrt yashar sap-sariq qizcha poʻsti archilgan sabzi kemirib turibdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Birining [oyoq kiyimning] yuz yarmini sichqon kemirgan, birining yuzi tagcharmga yopishib ketgan. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Tatalab qiynamoq, azob bermoq (ruhiy kechinmalar haqida).
U minut sayt yuragini kemirib ketayotgan bu dardni hech kimga ayta olmas edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Nigoraning ilk bor Sher aka deganini eshitganida, badanini kemirayotgan ogʻriqni ham unutib, allaqanday shirin, qaynoq bir hisning zoʻridan mast boʻlgan edi. — S. Anorboyev, Oqsoy