sft. Oʻlik chiqqan, fotiha oʻqilishi lozim boʻlgan; taʼziyali.
— Hayit kunlari qishloqqa bir borib kelsang boʻlarmidi, — dedi nihoyat Mavjuda xola, — fotihali xonadonlar koʻpayib qolgan. — T. Mahmud, Oqar daryo oqmasmidi jimgina
По запросу «fotihali» — результатов: 4
sft. Oʻlik chiqqan, fotiha oʻqilishi lozim boʻlgan; taʼziyali.
— Hayit kunlari qishloqqa bir borib kelsang boʻlarmidi, — dedi nihoyat Mavjuda xola, — fotihali xonadonlar koʻpayib qolgan. — T. Mahmud, Oqar daryo oqmasmidi jimgina
ot 1. din. 1 Qurʼonning birinchi, boshlangʻich surasi, boshlanishi.
2. Kimsaga ezgulik tilab aytiladigan duo, olqish.
Chollar Qudratga tani-joni sogʻlik, ishiga baraka tilab, fotihaga qoʻl koʻtardilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Rahim domla fotihaga qoʻl ochib, yoshlarni duo qildi. — H. Gʻulom, Mashʼal
3. Biror ish-harakatni bajarishga kirishayotgan kishiga omad, baxt tilagan xolda beriladigan ruxsat, ijozat.
Fotiha bermoq. Fotiha olmoq.
Men rozi, kuyov qilamiz, fotiha bering. — U. Ismoilov, Saylanma
Orif sardor xalqdan fotiha olib, otini yugurtirib, toʻdaga ketdi. — A. Qodiriy, Kichik asarlar
4. etn. Qiz bilan yigit turmush qurishga rozi boʻlgandan keyin, buni qarindosh-urugʻ, mahalla ahliga maʼlum qilish maqsadida nikohsan oldin oʻtkaziladigan marosim; unashtirish.
Fotiha goʻyo yarim nikoh, u ikki tomonning kelajak hayotiga taqdir muhrini bosadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Musulmon boʻlsalaring, qizimga tegmanglar! Birovning omonati! Birovga fotiha boʻlgan. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
5. etn. Oʻlik chiqqan xonadonda oʻlimning dastlabki uch kuni hamda hayit kunlari marhumning xotirasi uchun oʻtkaziladigan marosim; taʼziya.
Fotihaga kirib chiqmoq.
Oʻligim kafansiz qolmasa, duoyi fotihaga kelganlarning oldiga bitta-ikkita qattiq-quttiq non qoʻysangiz boʻlgani. — A. Qahhor, Sarob
Shu payt uch kishi fotihaga kirdi. — S. Siyoyev, Avaz
6. koʻchma Tabriklash, muborakbod qilish, yaxshi tilaklar bildirish.
[Maxdum:] Sen qizlaringni ozod qoʻy, Nigor, dasturxon tayyorlab, choy qaynat! Fotihaga odamlar kelsa kerak. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
ot ayn. Fotihaxon.
ot 1. Belgili kunlarda oʻlik chiqqan uyga kirib, fotiha oʻqish, taʼziya izhor qilish jarayoni, marosimi.
2. Biror voqea-hodisa munosabati bilan kimsani tabriklash, muborakbod qilish.
[Abdurahmon] Uyiga borib tushdi. Bir necha kungacha fotihaxonlik, hordiq chiqarish marosimlari davom etdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon