fl. 1. Uddalamoq, uddasidan chiqmoq.
Ishni eplamoq. Sen rais boʻlsang, eplaysan.
Biron boshqa hunarning boshini tutsa ham eplab ketardi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Senlar hali bitta oʻqishni ham eplolmay yuribsanlar. — E. Rayimov, Ajab qishloq
2. Toʻgʻri, meʼyoriy holga olmoq, shunday holda tutmoq.
Gulnor boshiga ilgan kamzulini joʻrttaga eplay olmagan boʻlib, yuzini bir zumgina Yoʻlchiga koʻrsatib oldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Avval bitta xotinni eplab, keyin boshqasiga qoʻl choʻz! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
3. Yoʻl-amalini qilmoq, epini qilmoq.
Eskini eplaguncha esing ketar. — Maqol
Oz boʻlsa, eplab koʻr, Koʻp boʻlsa, seplab koʻr. — Maqol
bir oʻspirin ukasi bor ekan, bu ham birovda ishlar ekan, oʻzini eplab ketadi. — Oybek, Tanlangan asarlar