ot 1. Togʻ yoki tepalikning baland, ammo oshib oʻtsa boʻladigan qulay joyi; oshuv.
Qashqar dovoni. Arpasiz ot dovon osholmas. — Maqol
Donoga ergashgan dovondan oshar. — Maqol
Bu vaqt ular Qoraqargʻa degan dovondan oshib, koʻz ilgʻamas, keng, tekis yaylovga chiqdilar. A. — Muxtor, Asarlar
Dovonning beliga chiqquncha Muxammad Sharif ham, eshak ham holdan toydi. — Q. Mirzo, Olam goʻzal
2. koʻchma Keyingi ish va yutuqlarga yoʻl ochib beradigan ulkan ish; erishilgan yoki erishilajak qiyin marra.
Oila qurish naqadar yuksak dovon ekanini Mahkam endi birinchi marta., his qilmoqda edi. — P. Qodirov, Uch ildiz
Mavsumning dastlabki dovoni ortda qoldi. — Gazetadan
3. koʻchma Xayoliy, ruhiy marra, maqsad, intilish.
Ey koʻnglim, olamdan suyunchi soʻra, Dovonlar, togʻlardan yelday uchib oʻt. — Mirtemir, Asarlar
Toʻlqinday asov boʻl, sergak qalamim. Davr-u dovonlardan barkamol oʻzgil. — G. Joʻrayeva, Iqbol