ot 1. folk. 1 Tik, tikka, adil.
Dol qomat.
Dol boʻyingdan menday momong oʻrgilsin, Er yigit suygani nozli gul boʻlsin. — Nigor va Zamon
Oy tomosha qilar osmondan Hovlilarni har tun dol turib. — U. Qoʻchqor, Hayajonga koʻmilgan dunyo
2. rvsh. Xuddi, naq, qoq; aniq.
Nishonning dol oʻrtasiga urmoq. Ovni otsang, bilib ot, Dol nishonga ilib ot. — Maqol
Olmakoʻzning [otning]
dol beliga minayin, Chiqib, sahrolarda sayr qilayin. — Orzigul
3. rvsh. Bir oz qiyshaytirib, yarimta qilib.
Doʻppini dol qoʻymoq. Durrani (roʻmolni) dol oʻramoq.
Doʻppini dol qoʻndirib olgan novcha hofiz toʻyxonani boshiga koʻtarib xonish qilyapti. A. — Koʻchimov, Halqa
Egnida guldor pushti xalat, durrani dol qoʻygan, oyogʻida qizil baxmal shippak. — S. Siyoyev, Otliq ayol
Kichkina dakana roʻmolini dol qoʻyibdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
4. Butun, boricha, baland (tovush haqida).
— Ha, adash, topildimi bolalaringiz? — dedi qoʻshnisi Ozodaga, azbaroyi eshitsin debmi yo boshqa niyatdami, ovozini dol qoʻyib. — Yoshlik
5. Yongʻoq, danak oʻyinlarida soqqaning gan(kon — maʼlum shaklda tizilgan yongʻoq)ga eng yaqin turgan holati haqida (bunday soqqa egasi birinchi boʻlib otish huquqiga ega boʻladi).
— Sen dolmi, men dolmi? —
Men dol!
6. shv. Kift, yelka.
- Dol boʻlmoq Egilmoq, bukilmoq. Qaddimiz dol boʻlib, yondi yuraklar. K. Yashin va M. — Rahmon, SirdaryoGoh boʻron oʻkirar, goh boʻralar qor. Chinorlar dosh bermay, beli dol boʻlar. — Mirtemir, Asarlar