Поиск

ot 1. Chumchuqsimonlar turkumining qorayaloqlar oilasiga mansub sayroqi qush.

Bulbul chamanni sevar, Odam — — Vatanni, Maqol

Qush yoʻq joyda qurbaqa — bulbul. Maqol.

Ey dilrabo, ishqing bilan devona boʻldim sogʻinib, Bulbul kabi tun kechalar giryona boʻldim sogʻinib. — Hamza

Hammayoq jimjit. Faqat onda-sonda bulbullar nolasi eshitiladi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. koʻchma Xushovoz xonanda; mohir notiq.

Zoʻrgʻa-zoʻrgʻa qayrilib, yoniga qaradi: sevimli bulbuli, sochlarini toʻzgʻitib, shirin uyquda rohat qilmoqda edi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz

Ergash ota haqiqatan ham xalq koʻnglini xonish qiluvchi shoir, xalq dardini, tilak-orzusini kuylovchi bulbul edi. — OʻTA

3. koʻchma Oshiq, xushtor.

Gul shoxiga bulbul qoʻnsa, bir qoʻnsin, Ikki bulbul qoʻnsa, sira qoʻnmasin. — Qoʻshiqlar

Qaytayin, soʻlgandi chamanda gulim, Qoʻlimdan uchdi-ku mening bulbulim. — Nurali

Qiz qizil gul boʻlganda, yigit — bulbul, Gulni izlab bulbul bogʻda tunamasmi?! — Qoʻshiqlar

ot 1. Bulbul kabi soʻzlovchi, kuylovchi.

— Ilgari oring kelmas edi, bulbuligoʻyo eding, — dedi asta Tabibiy. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Sayrasang, sen sayra, bulbuligoʻyo. Sen sayrasang, oshiq oʻzin oʻldirur. Oq olma, qizil olma.

2. s. t. Koʻchma Haddan tashqari koʻp gapiruvchi; vaysaqi; maddoh.

Azamning bulbuligoʻyoligi suhbatdoshimga kutganidan ortiq ozuqa berdi, shekilli, u formadagi hamrohiga: — Bu laqqaga oʻxshaydi-ku! — deb, soʻl koʻzini qisib qoʻydi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

Дитя — цветок и соловей семьи.

Mehri qiz tugʻdi. U onasining: «Bola — oilaning ham guli, ham bulbuli» deganini eslab sevindi. Мехри родила дочь. Она радовалась, вспоминая слова матери: «Ребенок — это цветок и соловей семьи». — Ё. Шукуров, Гўза гуллаганда.

Сын — соловушка в светлице, дочь — цветочек в той светлице., Все равны детки — и пареньки и девки.

ot Bulbul kabi kuylovchi, bulbuldek xushovoz.

[Qizlar:] Bogʻda bulbullar bahor madhini kuylar tinmayin, Joʻr boʻling, vaqt oʻtmasin, bulbul-navolar, qaydasiz? — Uygʻun, Laqma

Bir tür hamur tatlısı.SHIRINLIK TURI