sft. 1. 1 Koʻrinishi yoqimsiz, gavdasi, tashqi bichimi kelishmagan, besoʻnaqay; roʻdapo. Beoʻxshov yigit. Beoʻxshov kiyim.
Bu kun uning [Yormatning] boshida yangi, lekin beoʻxshov doʻppi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Burni bir oz beoʻxshovroq esa-da uning umuman yuz bichimi kelishgan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Tishlari beoʻxshov, qiyshiq. Kulsa, qoʻrqardingiz. — Yoshlik
2. Gʻayrioddiy, xunuk.
Beoʻxshov ovoz.
3. koʻchma Kelishmagan, yopishmagan.
Beoʻxshov gap. Beoʻxshov qiliq.
Nosir sakrab turdi. U ham beoʻxshov taʼzim qilgan boʻldi. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi
Uzun paxtali kamzul kiyib, boshlariga katta roʻmolni beoʻxshov bogʻlab olgan ayollar bizni kutib olishdi. — Saodat
U xuddi hazillashganday beoʻxshov bir iljayib qoʻydi. — Yoshlik