sft. 1. Holdan toygan, tinka-madori qurigan; bemajol, holsiz.
Toʻpa xola sadaning gʻadir-budur poʻstlogʻini behol barmoqlari bilan silab, yuziga surtdi. — I. Rahim, Ixlos
Boshi aylanib, koʻzi tindi. Toʻshakka behol choʻzildi. — S. Siyoyev, Avaz
Azlarov behol ingrab yotgan bemorga nima deyarini bilmay, kalovlanib qoldi. — Yoshlik
2. Kasal boʻlib qolgan, bemor.
U [qizcha] juda behol, vrachlar va ota-onasining soʻroqlariga arang javob qaytarardi. — Gazetadan
3. Koʻchma Kuchsiz, zaif.
Menikiga nima maqsadda chilvir koʻtarib borib edingiz? — Oʻzim, — dedi, behol, nimjon tovush bilan [Juman]. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
qiyaliklarda behol chayqalayotgan yovvoyi pistalar koʻngillariga mung choʻktirdi. Yoshlik.
Beholgina kuylaydi bir qiz, Bir-bir bosib, ishkom oralab. — Yoshlik