Поиск

sft. 1. Ruhi past, jonli tus olmagan, shavq-zavqsiz.

Ruhsiz toʻy. Ruhsiz hayot.

Majlis ochilmagan, ochilsa ham ruhsizroq. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Usta Sirojiddin Navoni, darhaqiqat, ruhsiz, yomon chaldi. — Mirmuhsin, Sozanda

Abdurahmon bir necha oylar nihoyatda ruhsiz, kayfsiz va darsiga ham hafsalasiz davom etib yurdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Boʻsh, lanj, kayfiyatsiz.

Oʻzining ruhsiz tovushi bilan Oysha buvi ham gapga aralashdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Tongda ruhsiz koʻz ochaman, Qovurilar tanda jon. Onajonim, bunday qilma, Bunday qilma, onajon. — A. Oripov, Yillar armoni

ot Ruhiy tushkunlik kayfiyatiga berilish, umidsizlik, zavq-shavqsizlik.

Uyga kelsangiz, allaqanday koʻngilsiz, jimjit ruhsizlik sizni qarshi oladi. — Oydin, Ikki koʻzi shunda

Toshtemir xonasiga kirib, chiroqni yoqdi. Ruhsizlik bilan xona ichini koʻzdan kechira boshladi. — Yoshlik

fl. 1. Ruhiy tushkunlik kayfiyatiga berilib umidsizlanmoq, dadillikni qoʻldan bermoq.

— Shuncha odamning mislsiz qiynoqlarda jon berganini koʻrgan jangchilar, magʻlubiyatga uchragandan battar esankirab, ruhsizlanib qoldilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. Jonlilikni, qizgʻinlikni yoʻqotib, qiziqarsiz, oʻlik tus olmoq.

Majlisning bunchalik ruhsizlanib, maʼyusiyat [maʼyuslik] ichida qolishiga Gulsunbibi chidab turolmadi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Bundan soʻnggi suhbat juda ruhsizlanib ketdi. — A. Qodiriy, Kichik asarlar

fl. Ruhsizlanmoq feʼlining orttirma nisbati.