руҳсизланмоқ

фл. 1. Руҳий тушкунлик кайфиятига берилиб умидсизланмоқ, дадилликни қўлдан бермоқ.

— Шунча одамнинг мислсиз қийноқларда жон берганини кўрган жангчилар, мағлубиятга учрагандан баттар эсанкираб, руҳсизланиб қолдилар. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Жонлиликни, қизғинликни ёʻқотиб, қизиқарсиз, ўлик тус олмоқ.

Мажлиснинг бунчалик руҳсизланиб, маъюсият [маъюслик] ичида қолишига Гулсунбиби чидаб туролмади. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бундан сўнгги суҳбат жуда руҳсизланиб кетди. — А. Қодирий, Кичик асарлар

1. ruwxsızlanıw, úmitsizleniw

2. yosh hám qızģınlıqtı joytıw

падать духоминглизчаto lose inspiration; to feel desperateфрансузчаperdre courageарабчаخَارَ عَزْمُهُ