Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 1 словарях
fl. Ozib, kasalmand holga kelmoq, ilgarigi holatini yoʻqotmoq.
Bul-tur qishning boshlari boʻlsa kerak, kuch-quvvatini allaqanday koʻrinmas jonzot soʻrib olgandek, birdan ozib-toʻzib, tirsillagan yuzi, oyoq-qoʻlining terisi soʻlishib, rangi olindi, burungi gʻayratidan asar ham qolmadi. — Yoshlik
Doʻstalining koʻziga ot bir zumda ozib-toʻzib ketgandek koʻrindi. — T. Ashurov, Oq ot