По запросу «KIBRLI» — результатов: 23
sft. Oʻzini hammadan yuqori his etadigan; kekkaygan.
[Qizlar] Qutbiyani kibrli, magʻrur va ota-onasiga kattalik qiladi, deb ayblardilar. — S. Ayniy, Esdaliklar
ellikboshi birdan gʻolib, kibrli vaziyat oldi va Parpixoʻja yogʻchiga soʻzladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
ot ayn. Kibr.
Arabboy ovqat vaqtida boshqalar oldida oʻziga xos kibrlik bilan Elmurodga taʼna qildi: — Ha, qorovulxonada maktab ochibsiz deb eshitdik Oylik qancha? — P. Tursun, Oʻqituvchi
mutakabbir esk. kt. Oʻzini katta oluvchi, kibr-havosi baland, kibrli, takabbur.
1) kekkaygan, gʻururli, kibrli, takabbur, dimogʻdor 2) surbet, bezbet, behayo, uyatsiz
takabburlan kam qoʻll. Oʻzini kibrli tutmoq; kibrlanmoq. Takabburlanish aqlli odamning ishi emas.
g‘ururli, kibrli – гордый – arrogant. Nečä kür küwäzlär bir ig iglämäz, qara yerkä kirdi – Hech bir kasallik bilan og‘rimagan jasur va
g‘ururli Gʻururlanish hissi kuchli, gʻururi baland. Gʻururli yigit. Kibr-havoli; takabbur. Ahmad maxdum aslida kibrli va gʻururli odam. S. Ayniy, Esdaliklar
qattiq, kibrli. Sewügsüz bolur könli qopqï kiši – Bag‘ritosh kishi mehrsiz bo‘ladi – Человек с гордым сердцем бывает нелюбим – A man with a proud heart is unloved (QBH, 8
koʻch. m. kibrli, takabbur
takabbur, dimogʻdor, kibrli
1. olifta; 2. dimogʻdor, kibrli, oʻzbilarmon
dimogʻdor, kibrli, kekkaygan (odam)
