Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
ot 1. din. Muqaddas deb ajratib qoʻyilgan, kirish taqiqlangan joy (masalan, Makka shahrida Muhammad paygʻambarning maqbarasi).
2. tar. Hovlining ayollar uchun ajratib qoʻyilgan qismi, ichkari (asosan, oliy, yuqori mansabdorlar xonadonlarida).
Xon aʼyonlarga ruxsat berib, haramga kirgan, oʻrdaning kunduzlik xodimlari tarqalishib, faqat kecha beklari, xon soqchilari, doimiy xodimlar qolgan edilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Goʻroʻgʻli ana shunday nasihatlarni qilib, oʻzi haram sari qarab ketdi. — Gulihiromon
- Haram ogʻasi Haramdagi xotin-qizlarni kuzatib yuruvchi bichilgan qul. U bir necha kun haram ichidagi hujrada yotadi. Oʻziga kelgach, shu hovlida haram ogʻasi boʻlib ishlab yuradi. — Mirmuhsin, Meʼmor