ot 1. Dunyoqarashi, manfaatlari, xatti-harakati bir-biriga qarama-qarshi boʻlgan, oʻzaro gʻanim, raqib sifatidagi tomonlarning har biri.
Gʻoyaviy dushman. Doʻst achitib gapiradi, dushman — kuldirib. — Maqol
Tikan zahri uchida, dushman zahri ichida. — Maqol
Dushmanning katta-kichigi boʻlmaydi. — Maqol
Bular [Sharq mutafakkirlari] zulm-zulmat, adolatsizlik, jaholat, xurofotning ashaddiy dushmani edilar. — K. Yashin, Hamza
2. harb. Urushda oʻzaro biri ikkinchisi bilan jang qiluvchi, bir-biriga qarshi urush eʼlon qilgan tomonlardan har biri; yov.
Dushman bilan boʻladigan janglarda qoʻrqoqlik qilmanglar. — Hadisdan
Polk mudofaa qilib yotgan rayon ustida dushmanning necha yuzlab samolyoti behisob bomba yogʻdirdi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
3. koʻchma Insonga va umuman biror narsaga zarar keltiruvchi kimsa, narsa, hodisa.
Yovvoyi oʻt — hosilning dushmani. Jahl — dushman, aql doʻst. — Maqol
Soʻnggi pushaymon — oʻzingga dushman. — Maqol
Otabek ichkilikdan qattiq hazar qilar va bu kungacha mayni oʻziga dushman kabi koʻrib kelar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
tushkunlik — eng yomon dushman. — F. Musajonov, Himmat