Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot Turli narsalarning uchma-uch qilib, siqib yoki bekitib bogʻlash uchun xizmat qiladigan qismi, bogʻi.
Yaktakning bogʻichi. Yostiq jildining bogʻichlari.
Boʻronboy gʻilofning bogʻichini yechib, dutorni sozladi. — O. Husanov, Qoʻshiqchining taqdiri
U egilib, tuflisining bogʻichini yechdi. — N. Aminov, Qahqaha
- Ogʻzining bogʻichi qochmoq 1. Ogʻzi katta ochilmoq(xursandlikdan, hayratdan). Iqbol deganda, oʻsha qishloq yigitlarining quloqlari ding boʻlib, ogʻiz bogʻichlari bir qarich qochadi. — S. Abdulla, Iqbol