fl. 1. Bel olishmoq, kuch sinashmoq (kurashda, jangda).
—Qani, baxtash tavakkal. Oʻrtoq Doʻsmatov bilan bir bellashib qoʻyay, — dedi Meli polvon. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Kurash maydoniga tushgan polvon — er Bellashib olmoqqa harif chaqirar. — M. Shayxzoda, Toshkentnoma
2. Musobaqalashmoq, kim yutar (oʻzar) oʻynamoq.
Shu kuni futbol maydonlarida ham qiziqarli bellashuvlar oʻtkazildi. — Gazetadan
Kanalda ne-ne polvonlar bellashmadi, ne-ne odamlar oʻzini koʻrsatmadi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
Kuydi-pishdi yigit Moʻminov oʻz ustozi bilan bellashmoqda. — N. Safarov, Olovli izlar