фл.
1.
Ўроғлиқ, тахланган нарсани очмоқ, ёймоқ.
Гиламни ёзиб кўрмоқ.
Бостирмада Зиёдахон супра ёзиб, ун элаб ўтирар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Ҳаммасига дастурхон ёзиб, сувнинг ўрнига шарбат, асал билан қанд-у новвот, зиёфат устига зиёфат қилди. — Юсуф ва Аҳмад
2.
Ғижимланиб, бужмайиб қолган нарсани текисламоқ.
Солиев холи қолгач, ғаладондан сарғайиб кетган аллақандай қоғозларни олиб, кафти билан ғижимини ёзди. — Муштум
3.
Тўшамоқ, солмоқ.
Башорат ўзини қаёққа қўйишини билмас, опаларига кўрпача ёзиб, яхшилаб ўтиришларини илтимос қилар эди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
Она-бола бир ўрин ёзиб ётдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
4.
Очмоқ, ёймоқ; ростламоқ; кермоқ.
Панжасини ёзмоқ. Қанот ёзмоқ.
Пирнафас ака қулочини ёзиб, кучи борича санч-қини отди. — Ж. Шарипов, Хоразм
5.
Тўпланиб, ўралиб, уйилиб турган нарсани ёймоқ, тарқатмоқ.
Хирмондаги пахталарни ёзмоқ.
Беш танобга солинган тупроқни ёзиб, очилган ерни ҳам чопиб, шудгор қилиб қўяди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Сочингни ёзма дедим-ку! Қулоғингга тош биткур! — Н. Сафаров, Саодатнинг қиссаси
Пастроқда заррин попукларини ёзиб, хотин-қизлар артелининг байроғи ҳилпирайди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
6.
Чиқармоқ, очмоқ.
Кимдир суқиб кетган тол ёғочи кўкариб, япроқ ёзди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Ариқ лабларида ниҳол барг ёзар, Теварак гулбаҳор, теварак кўркам. — Р. Бобожон
7.
Тарқатмоқ, ёʻқотмоқ.
Хафалигини ёзмоқ.
Бечора канизлар дард-аламларини ўйин-кулги билан чиқарар, ғамларини шу билан ёзардилар. — Ж. Шарипов, Хоразм