По запросу «yovchilik» — результатов: 45
ot shv. Sovchilik.
Ahmadbek boyga qarab aytdi: — Biz yovchilikka keldik. — Boʻtakoʻz
ot 1. Urush, jang holatidagi qarshi tomon, dushman, gʻanim.
Yov qochsa, botir koʻpayar. — Maqol
Yovni ayagan yara yer, kaltagini sara yer. — Maqol
Bir soat chamasi otishgandan soʻng, yov bizning oʻqimizga chidolmay, ikki darvoza orasida uch-toʻrt yuz oʻlik qoldirib, qochishga majbur boʻldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Qarama-qarshi maqsaddagi kishi; dushman, raqib.
Yomon yoʻldosh yov boʻladi, oxir ishi dov boʻladi. — Maqol
Qimor qizib, har kimsa bir-biriga yov. — Gʻayratiy
n sheva matchmaker
ot
Qoqo yovonida oʻz arpasini oʻrib yanchgan Haydar endi uni sovurayotgan edi. — S. Ayniy, Qullar
Boray, onam yovondan kelgunlaricha, ovqat pishirib qoʻyishim kerak [dedi qiz]. — N. Qilichev, Yorongul
shv. Qishloq; dala.
Matchon toʻra yovon hovlisiga kirmasdan, shahar hovlisiga ot soldi. — J. Sharipov, Xorazm
sft. esk. ayn. Yaqin.
Yovuq qarindosh.
Bu vaqtda yovuqdan miltiq ovozi eshitilib, uning tutuni bandilar va soqchilarni qoplab oldi. — S. Ayniy, Qullar
Bulduruq ham tuvaloq, Suqsur, oqquv, tustovuq, Sayranglar menga yovuq. — Mirtemir
sft. 1. Oʻtaketgan yirtqich; ashaddiy.
Endi yovuz ajdar bizlarni yutar. — Nigor va Zamon
Qilichdan oʻtkazamiz, ot qoʻyib, yovuz yovni. — Habibiy, Devon
2. koʻchma Dushman, yov.
Elmurod hayron boʻlib soʻradi: — I-y-ye. Hali sizni birov oʻldirmoqchi ham boʻlganmi? Qanday yovuz ekan u? — P. Tursun, Oʻqituvchi
Yetib keldi yovuzlar, Odamlarni osdilar. — Uygʻun
ot Goʻshtsiz, ziravorlarsiz suyuq ovqat; faqirona suyuq osh.
Minnatli palovdan minnatsiz yovgʻon yaxshi. — Maqol
Kechqurun uch-toʻrt qoshiq yovgʻon ichgan, tuni bilan ukol, dori olib turgan bemor tongga yaqin nihoyat uxlab qoldi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari
Yot agar qoʻy soʻysa ham yoʻlingga, Sobir, bormakim, Doʻst ila suhbatni tuz yovgʻon-u ardobi(ng) bilan. — S. Abdulla
Oyim oʻchoqboshiga borib, olov yoqadi, ozgina piyozdogʻ qilib, yovgʻon moshxoʻrdasiga urina boshlaydi. — Oybek, Bolalik
ot 1. Turkiy va turkman urugʻlaridan birining nomi.
Ot im Avaz, aytadigan arzim bor, Arzimga quloq sol, yovmut sardori. — Xushkeldi
U[Oynagul\ ham yovmut qizi. — A. Hakimov, Ilon izidan
2. Yovmutlarga xos, yovmutlarga oid.
Yovmut qalpoq kiyib, jazoyir qilich taqqan, koʻziga qon toʻlgan karvonboshi dastavval Sariqni otib oʻldirdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
a brave, valiant, daring
sft. Hech narsadan qoʻrqmaydigan; jasur, botir, mard.
Zunnun Argʻun telbaroq, lekin ajoyib qilichboz, bahodir, yovqur bek edi. — Oybek, Navoiy
Bir vaqtlar sizni yovqur yigit hisoblab, bir adashgandim, mana endi ikkinchi bor adashyapman [dedi professor|. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
s. t. Yov hujumi, urush, jang.
Yov-yov boʻldi.
Qadimgi zamonda yov-yov boʻlarkan. Yurtni birdan yov bosib kelar ekan-da, hammaning ishi ishda, oshi oshda qolib, jang maydoniga qarab yugurar ekan. — Oydin, Oʻn besh gazli arqon
sft. Murakkabgullilarga mansub, yem-xashak boʻladigan koʻp yillik oʻsimlik.
Kupega issiq shamol yovshan qovjiragan maysalar hidini olib kirdi. — S. Nurov, Narvon
Asrlar boʻyi yantogʻ-u yovshandan boʻlak ekin oʻsmagan dala toʻshida zumrad gʻoʻza nihollari tizildi, borliq gul-gul yashnadi. — Sh. Gʻulomov, Boʻz yerlik boʻz yigitlar
sft. shv. Yuvosh; ohista, itoatkorona.
Aybi nimadaligini anglamagan ot jonivor, chiroyli sariq boshini yovvoshgina choʻzib, chol ketidan ergashdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
sft. 1. Xonakilashmagan, tabiat quchogʻida erkin hayot kechiruvchi (hayvon, parrandalar haqida).
Yovvoyi mushuk. Yovvoyi kaptar. Yovvoyi echki.
2. Madaniylashtirilmagan, oʻz holicha, tabiiy holatda oʻsadigan; zararli, ziyon keltiruvchi.
Yovvoyi olma.
Xilma-xil yovvoyi gullar tevaragida rang-barang kapalaklar bazm quradi, asalarilar gʻuvullaydi. — J. Abdullaxonov, Oriyat
Sidiqjon kattakon yovvoyi jiyda tagida toʻxtab, Sharofatni kutdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Darhaqiqat, salgina xotirjam boʻldingmi, yovvoyi oʻtlar oʻsib ketadi-yu, gʻoʻzalarni siqib tashlaydi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
3. Oʻzlashtirilmagan, ishlanmagan (yer-joy haqida).
Ilgari bu yerlar ham jarliklar, yovvoyi sayhonliklardan iborat edi. — Gazetadan
Yovvoyi choʻl buyuk kenglikda Menga borin ochib tashladi. — Sh. Rahmon, Yurak qirralari
4. Qoʻrqinchli, vahimali, dahshatli.
Yovvoyi ovoz.
Boʻron yovvoyi bir kuch bilan oʻkirardi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Sharif tarraning yovvoyi chinqirigʻini eshitgandek boʻldi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
5. Madaniyatning ibtidoiy bosqichiga xos; qoloq.
Sahroda arablarning badaviy degan yovvoyi toifasi bor ekan. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
6. koʻchma Odamga aralashmaydigan; begona, odamovi, yot.
Odamlardan qochaman, Yovvoyi bir holim bor! — Mirtemir
fl. folk. Hujum qilmoq, bostirib bormoq.
Dushman koʻrsang, izdan qoʻymay quvlagin, sagʻir koʻrsang, aning koʻnglin ovlagin, Qarshi dushmanning yurtiga yovlagin, Elingga el qoʻshib yurgin, Erali. — Erali va Sherali
Odilxon podshoh Qovushtirxonning yurtiga yovlab bordi va uni oʻldirdi. — Goʻroʻgʻli
ot esk. Kt. ayn. yaqinlik.
ot Yovuzlarga xos xatti-harakat, xunrezlik, johillik.
Bu yovuzlik ularni hatto odam qiyofasidan chiqargan. — A. Qahhor, Sarob
U [Aleksey] Oyimxonga tikilib, Tojiboyga savol berdi: Siz uning ilgari kim boʻlganini, xalqqa qarshi qanday yovuzliklar qilganini bilarmidingiz? — P. Tursun, Oʻqituvchi
a fearless, intrepid, brave, courageous
ot folk. Qurol-aslaha, qurollar.
fl. Yovlamoq feʼlining majhul nisbati.
