yov-yov

s. t. Yov hujumi, urush, jang.

Yov-yov boʻldi.

Qadimgi zamonda yov-yov boʻlarkan. Yurtni birdan yov bosib kelar ekan-da, hammaning ishi ishda, oshi oshda qolib, jang maydoniga qarab yugurar ekan. — Oydin, Oʻn besh gazli arqon