По запросу «yakkalik» — результатов: 40
ot Yakka \olat, yakka boʻlish.
Uvatlarni uvalatib, Yakkalik chekin buzib [jamoa xoʻjaligining] Uchinchi qoʻshi chiqdi. — Gʻ, Gʻulom
sft. 1. ayn. Yagona 1.
Yakka tup oʻrik. Yakka oʻzim kelaman. Yakka bortli kostyum.
Munisxon onaning yakka qizi edi. — S. Zunnunova, Mehnat va turmush
Qishloq tinchligini buzgan bu yakka ot tuyoqlarining taraq-turuqi, taqalarning toshlarga urilishidan chiqqan yalt-yult chaqmoq dam oʻtmay uzoqlashdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Biron qonunni buzsang, jazosini oʻzing yakka tortasan. — A. Qahhor, Oltin yulduz
2. Hech kimsiz; yolgʻiz, kimsasiz.
Zaynab qoldi bechora yakka Na bir sirdosh, nada bir yoʻldosh. — H. Olimjon
Nima boʻlsa ham yakkaman Koʻza kunda emas, kunida sinadi. — Oysuluv
Bir qoyada garillab chaqiradi, Dobili yarqillab, bir odam yakka. — Nurali
3. ayn. Yagona 2.
Ezgulik bobida faqat u yakka, Faqat u barchaga teng va barobar. — A. Oripov
4. Boshqalarga qoʻshilmasdan, oʻzi alohida boʻlgan.
Yakka hunarmand. Yakka dehqon.
Gapning boshi shuki, oʻsha sen pul qistab borganda, u Haydar hojidan ajrab, oʻzi yakka doʻkon ochish harakatida yurgan edi. — A. Qahhor, Sarob
5. koʻm. vzf. kam qoʻll. Faqat.
Yolgʻiz meni oʻyla intizor, Oʻylaringda men yashay yakka. — R. Parfi
ot 1. Nuqul, hamisha; doim.
Bir, koʻngli boʻshgina ayol esa Abdulladan koʻzini uzolmay, yakkash yigʻlardi. — F. Usmonov, Qora niyat
Har bahorga chiqqanda yakkash: Baxtim bormi? deya soʻrayman. — H. Olimjon
2. kam qoʻll. ayn. Yakka 1.
Daryo bir sevgi jomi Oyday husnda yakkash. — S. Akbariy
Seni kim der ilmi tolib, Xaloyiqni oʻylatmasang, Qalam bilan yakkash qolib, Qogʻozingni soʻylatmasang. — B. Boyqobilov
Yakkabagh.
ot Oila-roʻzgʻor ishida asosiy (kasbiy) ishni faqat oʻzi bajaradigan, birgalashadigan kishisi yoʻq.
Yakkaqoʻl kosib.
Jamoadan baʼzi yakkaqoʻl oʻrtahol dehqonlar bu ishga [yoppa kolxozlashishga] avval sovuqqonlik bilan qarab, u qadar qarshilik koʻrsatmagan edilar. — H. Shams, Dushman
sft. 1. Yakka ijro etuvchi (qoʻshiqni); solist.
Yakkaxon ashulachilar tanlovi.
Oʻtib sanʼatda Yusuf Andijoniy, Navoiyning sevikli yakkaxoni. — Habibiy
Shoirlar xorida yakkaxon boʻlib, Baralla yangraydi sening ovozing. — Uygʻun
2. Bir oʻzi, yolgʻiz.
Yakkaxon bedana juftini chorlab pitpilladi. — T. Murod, Qoʻshiq
Quyuq daraxtlar shoxida makon tutgan yakkaxon bulbul biram yoqimli xonish qiladiki ilojsiz toʻxtab, huzur qilib tinglaysan kishi. — R. Rahmonov, Vosil aka
ot Hech kimi yoʻq, soʻqqabosh, kimsasiz, yolgʻiz.
Yakkabosh yigit.
Ota-onasidan ayrilib, yakkabosh sargardon boʻlib yurganidan buyon, biron odam u bilan odam qatori gaplashmagan edi. — R. Fayziy, Hazrati inson
ot Ariq yoki anhor ustidan oʻtish uchun qoʻyilgan uzun xoda.
Yigit oʻgirilib qaragan edi, yakkachoʻp ustida qoshiga enlik qilib oʻsma qoʻyib olgan, koʻkrakburma koʻylakli qizni koʻrdi. — S. Ahmad, Muhabbat
Nogahon oʻzimni katta daryo ustiga tashlangan yakkachoʻp oldidan chiqib qolganday his qildim. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
fl. Bir oʻzini boshqalardan ajratib qoʻymoq, yolgʻiz qoldirmoq; ajratib tashlamoq, yolgʻizlamoq.
Shafqatsiz, beomon taqdir yoshligidan qiynoqqa soldi. Sevgilisi Zubaydadan judo qilib, yakkalab qoʻydi. — K. Yashin, Hamza
ot El-yurtga qoʻshila olmaydigan, jamoatdan ajralib qolgan.
Odamovi, yakkamoxov boʻlib yashaydi. — Guldasta
Unda-bunda, siyrak.
Yakka-dukka sochlari silliq taralgan.
Soʻl tomonda yakka-dukka daraxtlardan nari azim daryo oqarib koʻrinadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
U yer-bu yerda xoʻrozlar chaqirgani, yakka-dukka itlar hurgani eshitilardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Oz miqdorda, bitta-yarimta.
Katta hovlida yakka-yarim navkarlar ot qashlab, jul-jubba yamab, ivirsib yurar. — A. Hakimov, Ilon izidan
ot Yakkabogʻda yashovchi shaxs.
fl. Yakkalamoq feʼlining majhul nisbati.
fl. Yakkalamoq feʼlining orttirma nisbati.
ot Yakkaxon boʻlib kuylash; solistlik.
a 1. only, single, sole, unique
2. ko'ch. incomparable, matchless
sft. 1. Bittagina, faqat bitta, yakka-yu yagona, yagona.
Batalonda yakka-yolgʻiz boʻlgan qizni oʻksitish yaxshi emasligini imkoni boricha yotigʻi bilan gapirib chiqdi. — Shuhrat, Shinelli yillar.
2. Boshqalardan ajralgan holda; yolgʻiz.
Yakka-yolgʻiz qoraygan uylar — P. Tursun, Oʻqituvchi
fl. Yakkalamoq feʼlining birgalik nisbati.
ot ayn. Absolyutizm.
