фл. 1. Тўшама солмоқ, босмоқ, ётқизмоқ, тўшама билан қопламоқ.
Кўчага тош тўшамоқ. Ботқоқ ёʻлга шох тўшамоқ.
Адёлга газета тўшаб, мастава ичишди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Очил билан Мадумар ертўла кавлашни буюришди, ерга хашак тўшашди. — А. Мухтор, Чинор
2. Солмоқ, ёзмоқ (ўрин, палос ва шу кабиларни).
Умри хола қизи билан менга ўрин тўшаб берди. — Ғайратий, Узоқдаги ёр
Бозоров магазин рўпарасига, ариқ бўйидаги сурига қизил гилам, иккита кўрпача тўшаб, тўртта пар ёстиқ ташлаб қўйибди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Ойдинда у [жувон] ўзига супа ўртасига ўрин тўшаётганини кўриб турибман. — С. Аҳмад, Таъзим
3. кўчма Бирор нарсани шундай тўшамаларга нисбатлаб ифодалайди.
Қор бўрони ер юзига бир ярим қарич оппоқ қор тўшаб ўз ишини тугатди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Нишаб бўлиб борган ва охири осмон билан туташган Навоий кўчасига кун ботишдаги иморатлар узун соя тўшаб турарди — П. Қодиров, Уч илдиз
Шу кўзлар юлдуздай абадий кулсин, Баҳор ёʻлларингга тўшасин чечак. — Зулфия