fl. 1. ayn. Surkamoq.
Devorlarga boʻyoq surtmoq. Yuz-qoʻliga sovun surtmoq.
Paygʻamov labiga, chakkalariga bilinar-bilinmas atir surtdi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
Ahmad brigadir bolasi olib kelgan piyozni belbogʻidagi pichoq bilan ikkiga boʻlib, suvini bolaning barmogʻiga surtdi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
Chol ikki qoʻlini yuziga surtdi. — S. Ahmad, Ufq
2. Artmoq, artib-surtib tozalamoq.
Goʻroʻgʻli qanday taom boʻlmasin, yeb boʻlgandan keyin, agar suv oʻrniga zahar ichsa ham, shu roʻmol bilan ogʻzini surtsa, yegan-ichgani badaniga moyday erib, singib ketar edi. — Gulshanbogʻ
- Burniga kesak surtmoq Laqillatib, biror narsadan quruq qoldirmoq, chuv tushirmoq; firib, pand bermoq.
- Koʻzga (yoki yuzga) surtmoq Koʻzga surtib, farzand, dedim, oʻzingni, Jon borida surtdim koʻzga izingni. — Malikayi ayyor
- Oyogʻiga yuz surtmoq 1. Oyogʻiga yiqilmoq, bosh urmoq, yalinib, iltijo qilmoq;