ot 1. Egasiz, qarovchisiz qolgan; egasiz, qarovsiz qolib xarob boʻlgan, ayanchli, achinarli ahvolga tushgan.
Sabil boʻldi maning bu oʻsgan joyim, Senga tegsam, qattiq ekan manglayim. — Oysuluv
Qazingiz sabil qoladigan boʻldi, boyvachcha, kennoyim ertaga tugunchaga solib, turmaga olib bormasalar deb qoʻrqaman. — S. Ahmad, Hukm
2. Qurib ketgur, qurgʻur maʼnolarida qoʻllanadi.
— Men juda-a charchaganman, bilasiz. Oldin shu sabil buqogʻimni davolatib olsaydim [dedi Xolisa]. — S. Nurov, Narvon
[Xola:] Bizlardi magazinda boshqa narsa topilmasa ham, aroq deganning keti uzilmaydi, urugʻi koʻpmi sabilni(ng) yoki bulogʻi bormi, haytovur bosilib yotibdi. — S. Nurov, Narvon
- Joni sabil Joni qattiq, chidamli, chayir.
- Sabil qolmoq Egasiz qolib, yoʻq boʻlib, oʻlib ketmoq. — Sabil qolgur bu eshak, — dedi bir oʻtinkash, — chopishga yoʻl bermaydi. — S. Ayniy, Qullar— Shunda biz uni, tek tur, sabil qolgur, deya qamchilaymiz [dedi Ziyodulla] — T. Murod, Ot kishnagan oqshom