fl. ayn. Jikillamoq.
Qidiruv
«jigillamoq» boʻyicha 17 ta natija
Filtr
Lugʻat maqolalari
17 tataql. s. Qaynay deb turgan samovar, qumgʻon va shu kabilardan chiqadigan tovush haqida.
Samovar jigʻ etdi-qaynadi.
- Jigʻiga tegmoq Tegishib yoki biror yoqmaydigan ish, gap bilan jahlini chiqarmoq, gʻashini keltirmoq. Baʼzan Anorxonning jigʻiga tegish uchun yigitni ular oʻzaro Sobir pochcha deyishar edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalarBoshqa ovoz raisning jigʻiga qattiqroq tegdi. — Sh. Rashidov, Gʻoliblar
- Jigʻini ezmoq Urib abjagʻini chiqarmoq. [Marasul:] Ha, oʻsha seni (urmoqchi boʻladi). Jigʻingni ezaman! — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
ot 1. etn. Bosh kiyimiga taqiladigan, ukpar va qimmatbaho toshlar bilan bezatilgan ziynat buyumi.
Tilla jigʻa yarashadi boshiga, Olib keldik charlab zoʻrning qoshiga. — Erali va Sherali
Kuyov uzun va keng zarbof toʻn kiyib, katta sallasiga koʻrkam oltin jigʻa qoʻndirib, havoni titratgan karnaylar, surnaylar sadosi bilan oʻzinikiga ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma ayn. Toj.
Uzoqdagi Chotqol quyoshdan Oltin jigʻa taqmish boshiga. — S. Akbariy
ot 1. anat. Odam va hayvonlarning oʻt (safro) ishlab chiqaradigan, organizmda moddalar almashinuvini taʼminlaydigan ichki aʼzosi.
Jigarim ogʻriyapti. Jigar kasalliklari.
Shu qishda uning [onaning] jigari xastalanib, oyoqlari shishib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Alkogol nafaqat jigarga, balki oshqozon-ichak yoʻllariga, yurak tomirlariga, bosh miyaga, umuman, butun ichki aʼzolarga halokatli taʼsir koʻrsatadi. — Gazetadan
2. Hayvonlarning ovqat sifatida ishlatiladigan shu aʼzosi.
Qovurma jigar. Jigar kabob.
3. koʻchma Eng yaqin kishi, tugʻishganday yaqin birodar; farzand.
Sen yetim emassan, Tinchlan, jigarim. — Gʻ, Gʻulom
Madamin buni kutmagan boʻlsa kerak, shovqin soldi: — Xizmatkorim emas! Xudoyqul mening oʻz jigarim, ammamdan qolgan sagʻir. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Avazning bir dardiga yuz dard qoʻshildi. U jigarlarini xayolchan mungʻayib kuzatib qoʻydi. — S. Siyoyev, Avaz
- Jigari suv boʻlmoq Qiynalmoq, azob chekmoq. Paxta deb jigarim suv boʻldi-yu, makkajoʻxoriga nima bor. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
- Jigaridan urmoq Maftun qilmoq, yuragidan urmoq. Inobatxon institutning birinchi kursidayoq mening jigarimdan urib qolgan edi. — Gʻayratiy,Dovdirash
- Jigari xun boʻldi
ot 1. Jigʻa taqqan, jigʻali.
Boshida jigʻador boʻrk, kimxob choponini yelkaga tashlagan amirzoda Ibrohim Sulton kirib keldi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. tar. Oʻrta Osiyo xonliklarida: jigʻalarni saqlovchi kishi.
Oqsoqol, akobir, amaldor, tugʻdor, jigʻador yigʻilib, boʻlak kishini xon koʻtardi. — Murodxon
ot Ezilgan, qiynalgan, xunob boʻlgan.
Farzandin qabrida ona jigarxun, Uning faryodidan dunyo gʻamxona. — A. Oripov, Hayrat
- Jigarxun boʻlmoq [Isomiddinov] Eng soʻng shunday dedi: — Ota, axir biz yeri koʻp mushtumzoʻrlarning oyogʻi ostida ezildik, jigarxun boʻldik, endi orqamizga oftob tegsinmi, yoʻqmi? — H. Shams, DushmanOdamda vijdon ham boʻlmasmi hatto, Soʻzlaymiz, jigarxun boʻlib soʻzlaymiz. — R. Parfi, Koʻzlar
ot 1. Qushlarning qiziloʻngachidagi ovqat toʻplanadigan va yumshatadigan buqoqsimon keng joy.
Xoʻrozchaning jigʻildoni mushtday shishib chiqdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. koʻchma Tomoq, qursoq (nafs haqida).
Jigʻildon xuruj qilgan yerda vijdonga yoʻl yoʻq. Uygʻun, — Hayot qoʻshigʻi
Undan hazar qiling: jigʻildoniga Ular oʻz onasin alishgan inson. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi.
- Jigʻildon bandasi (yoki ovorasi) Tomoq, nafs ovorasi; ochkoʻz, yebtoʻymas. Farmonqul koʻp bamaʼni edi-yu, ikki-uchta jigʻildon ovoralari uni yoʻldan urishdi-da. — S. Mahkamov, Shogird
- Jigʻildon qaynashi Baʼzi oshqozon-ichak kasalliklari natijasida meʼdaning qaynab achishuvi. Xamir ovqat yesam, jigʻildonim qaynaydi.
- Jigʻildonga urmoq yoki jigʻildondan oʻtkazmoq Yemoq, yeb yubormoq, tomoqdan oʻtkazmoq; birovning haqini yoʻq qilib, hazm qilib yubormoq. — Qiz boʻyga yetgandan keyin Mamasaid tayyor oshga bakovul boʻldi. Qalinini yeng uchida olib, jigʻildonga urdi-da, qizni uzatdi, — dedi Davlatyor. — P. Tursun, Oʻqituvchi
ot Eng yaqin, bir tugʻishgan qarindosh (farzand, aka-uka, opa-singil).
Jigarbandlari yoʻlida koʻzlari nigoron boʻlgan onalar, otasiz oʻksib oʻsgan oʻgʻil-qizlar, farzand dogʻida yurak-bagʻri qon otalar hozir ham ozmi? — N. Safarov, Olovli izlar
Ehtimol, Qurbon onaizorini, jigarbandlarini, sevgilisini sogʻinib, hijron oʻtida yuragi yonayotgandir. — T. Rustamov, Mangu jasorat
Elgeldi, oʻlimning sovuq nafasini sezganday, yolgʻiz jigarbandi oldida oʻzini oqlashga tirishar edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
ot ayn. Jigarband.
Odilbika uni bagʻriga bosib: — Ukajonim, jigarporam, mehribonim, seni koʻrar kun ham bor ekan-a, — deb yigʻlardi. — J. Sharipov, Xorazm
Naqadar baxtlidir ona bechora: Nahotki, shu oʻgʻil, shu jigarpora. — H. Olimjon
Shirmonxonning yuragi allanechuk boʻlib ketdi. Nazarida Mahmud uning oʻgʻlidek, jigarporasidek boʻlib tuyuldi. — S. Zunnunova, Olov
sft. Qizgʻish, qizil; jigar rangiga oʻxshash.
Sanobarxon oyogʻiga paytava oʻrab, mahsisini kiydi. Jigarrang shol roʻmoli ustidan telpagini bostirib, tayyorman, degan maʼnoda Adolatga qaradi. — S. Zunnunova, Gulxan
1. s. t. Jikjik.
2. und. s. Echkilarni chaqirishda qoʻllanadi.
ot
[Husayn:] Moʻmin, jigargoʻsham, salomat keldingmi? — Uygʻun va I. Sultan, Alisher Navoiy
Jigargoʻshalar ovqatlangani oʻtirdilar. — M. Muhamedov, Qahramon izidan.
ot 1. Ogʻir musibat chekib ezilgan, koʻngli yarim boʻlib qolgan; xastadil.
2. koʻchma Maftun boʻlgan, yurak-bagʻridan urgan, oshiqi beqaror.
- Jigʻibiyron boʻlmoq Kuyib-pishmoq, oʻrtanmoq; tutaqib ketmoq. — Xudo koʻrsatmasin, qamab qoʻysalar yaxshimi? — jigʻibiyron boʻlib dedi ona. — Oybek, Nur qidiribFotima opa eri bergan pulning choʻgʻini koʻrib, jigʻibiyron boʻldi. — R. Fayziy, Sen yetim emassan
- Jigʻibiyroni chiqmoq Jigʻibiyroni chiqib ketgan Ahmad noqulay ahvolga tushib qoldi. — F. Musajonov, Himmat
- Jigar-bagʻridan urdi Maftun qildi, shaydo qildi.
- Jigar-bagʻri ezildi Buvinisa endi farzandining jasadi ustida jigar-bagʻri ezilib, koʻzlaridan sel-sel yosh toʻkdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
ot Yaqin qarindoshlik, yaqin qarindoshlik munosabatlari.
Olomonning ichida oʻsha odamning ukasi ham bor ekan. Uka — jigar, tosh otay desa, jigarchilik. Otmay desa, xon turibdi; nihoyat, toʻnidan uvada yulib otibdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Gʻanisher akasiga jigarchilik yordamini qilibdi, anchagina pul ham beribdi. — Sh. Gʻulomov, Choʻl sheri naʼra tortganda
awıs. aytısıp shertisiw.