Qidiruv

fl. Hoʻngillamoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. shv. ayn. Hoʻngramoq.

U dik oʻrnidan turib, hoʻngillab yigʻlagancha, tashqariga chiqib ketdi. — Mirmuhsin, Feʼlan kuchsizlik

f ruschaВенгрияoʻzbekchaVengriya

m ruschaвенгрoʻzbekchavengr

taql. s. Ezilib, kuyinib yigʻlashdagi qattiq tovushni bildiradi.

Munira kichkinagina kursida munkayib oʻtirib, hoʻng-hoʻng yigʻlardi. — F. Musajonov, Himmat

Poshsha xola hoʻng-hoʻng yigʻlab, quruq qoʻl bilan uyga qaytdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Gʻor ichida Laʼlining yurakni ezadigan hoʻng-hoʻng yigʻisi eshitilardi. — H. Gʻulom, Mashʼal

fl. Hoʻngir-hoʻngir, hoʻng-hoʻng tovush chiqarmoq, shunday tovush chiqarib yigʻlamoq.

Kanizak Birdan labi pirpirab, hoʻngrab yubordi-da, durrasining uchi bilan yuzini bekitib, teskari oʻgirdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

daraxtlar orqasidan hoʻngrab yigʻlagan tovush eshitildi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Armon bari bir dosh berolmadi, hoʻngragancha, uyga otildi. — Yoshlik

Soraxon oʻzini divanga koʻtarib urib, bir tovushi bilan hoʻngrab yigʻladi. — A. Qahhor.

adj ruschaвенгерскийoʻzbekchavengr — i — si

fl. Hoʻngramoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. Hoʻngramoq feʼlining birgalik nisbati.

taql. s. q. Hoʻng-hoʻng.

Ustiga togʻ agʻdarilgan maxdum boshini yana quyiroqqa solib, hoʻngir-hoʻngir yigʻladi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Qoʻy, yulduzim, qizim, oʻksima, Koʻz namlama, qoʻy hoʻngir-hoʻngiringni. — S. Joʻra.