Qidiruv

taql. s. Hiqichoq tutganda, nafas tiqilganda hosil boʻladigan uzuq, qisqa tovushni bildiradi (

Elmurod faqat Mamurjonning hiq etgan tovushini eshitib qoldi, xolos. — P. Tursun, Oʻqituvchi

ot Diafragmaning tortishib qisqarishi natijasida nafas yoʻlidan toʻsatdan, gʻayriixtiyoriy chiqadigan tovush va shu jarayonning oʻzi (qorin boʻshligʻining baʼzi kasalliklarida va bosh yoki orqa miya shikastlanganda roʻy beradi).

Madorsiz odam ovoz chiqarib yigʻlamas ekan. Uning yigʻisi borib-borib, hiqichoqqa aylandi. — N. Fozilov, Qush — qanoti bilan.

ot 1. Nafas yoʻlining (burun boʻshligʻidan keyin) ikkinchi qismi; ovoz hosil qiluvchi aʼzo (kekirdakka havo oʻtishini taʼminlaydi va unga qattiq, suyuq moddalar tushishiga toʻsqinlik qiladi).

2. Boʻyinning old qismi; boʻgʻiz, tomoq.

Shu vaqt uning [Mutalning] qoʻltigʻi ostidan uzatilgan qoʻl hiqildogʻidan ombir kabi siqib oldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

fl. 1. Hiq-hiq etgan ovoz chiqarmoq.

Hiqillab yigʻlamoq.

Nurxon hiqillab, koʻzlarini arta boshladi. — O. Yoqubov, Larza

Nizomjon koʻp gapirmoqchi edi, oʻpkasi toʻlib, gapi tomogʻidan chiqmay, hiqillab qoldi. — S. Ahmad, Ufq

U hiqichoq tutgan kabi hiqillab, yutina-yutina tashqariga chiqdi. — Sh. Xolmirzayev, Toʻlqinlar

2. Yetishish, erishish talabida boʻlmoq, shu maqsadda qattiq zorlanmoq.

Men shaharni hech koʻrgan emas edim. Shuning uchun, onam qayoqqa borsa, shu yoqqa ketidan ergashib, hiqillab borardim. — Oydin, Doʻndiqdan ham yosh ekan

Qumriniso oʻlgur Burushgan, tirishgan basharamizni koʻrgani kim hiqillab turgan ekan, deb qochib ketdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

fl. Hiqillamoq feʼlining orttirma nisbati.

taql. s. Baʼzi qushlarning sayrashi, yengil narsalarning biror narsaga urilishidan chiqqan va shunga oʻxshash tovushlarni ifodalaydi

Qulf chiq etib ochildi. Chumchuq chiq etdi. yat Ahmad choʻchib oʻrnidan turdi, qulogʻidagi qalam yerga chiq etib tushdi — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Onam, tomchining har "chiq" etgani bir kunlik umrning chiqqani, deidilar — P. Tursun, Oʻqituvchi

v [I] impolite oʻzbekchayel chiqarmoqaniqlanmagan- fart n [C] :: fart /fɑːt/ v [I] (impolite) yel chiqarmoq - fart n [C]

• LANG OCHIQ ańqayıp, ashılıp, keń etip. (esik ańqıyıp ashılģan)

taql. s. 1. Moʻrt narsa singanda yoki ikki qattiq narsa bir-biriga urilganda hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

Shiq-shiq tovush eshitildi.

2. Shiq etmoq Shiq degan tovush chiqarmoq.

Birdan eshik shiq etib ochildi. — E. Raimov, Ajab qishloq

Saroy amaldori prezident bandligini, gaplasha olmasligini aytib, shiq etib trubkani ildi. — Mirmuhsin, Chodrali ayol

• abjaqʼini chiqarmoq verstümmeln, verkrüppeln, stark verletzen

OchiqqozoqchaАшықturkmanchaAçykruschaОткрытый

adj ɪˈnept qobiliyatsiz, uquvsiz, qoʻlidan kelmaydigan, uddasidan chiqa olmaydigan

adj ɪˈnept qobiliyatsiz, uquvsiz, qoʻlidan kelmaydigan, uddasidan chiqa olmaydigan

1. Hech narsa bilan bekitilmagan, toʻsilmagan.AÇIK

2. Ravshan; aniq; ayon; koʻrinib, bilinib turadigan.NET

1. Birovni juda sevib, unga shaydo boʻlib qolgan, birovga muhabbat qoʻygan kishi; xushtor

Oshiqi beqaror

Muhabbat dardiga mubtalo oshiq, Senga havas bilan boqurman chindan — A. Oripov, Yillar armoni

[Tuhfa:] Mirzo Anvarga oshiq boʻlgan ekansan, Nozik! — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. koʻchma Biror narsani juda yaxshi koʻrib qolgan, unga berilgan; muxlis. Sheʼr oshigʻi. Musiqa oshigʻi. n Botirali! Eʼzoz-xon! Qani, beri kelinglar! — . Oyqiz bu qizga uzoq tikilgach, uni ashula va dutor oshigʻi boʻlsa kerak, deb oʻyladi. Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

deb [Gʻofir ota] gul oshiqlarini oʻz huzuriga chaqirdi — H. Gʻulom, Mashʼal

• ~ga chiqmoq sich verwirklichen, zustande kommen vi

wáliy, kózi ashıq

ot 1. ayn. Bichim 1.

Tikkan kostyumingiz shumi, bichigʻi qavigʻiga toʻgʻri kelmaydi-ku? — Mushtum

2. koʻchma Gavda (tana)ning yaxlit koʻrinishi, qiyofa.

Bir bichiqda yaratilgan, oʻziga xos feʼl-atvori boʻlmagan odamlar Ahmadda qiziqish uygʻotmasdi. — F. Musajonov, Himmat

xullas, turli tus va bichiqdagi kishilar bechora, zahmatkash sanʼatchilar mashaqqat bilan qoʻlga kiritgan zafar zavqini baham koʻradilar. — S. Azimov, Oppoq tong qoʻshigʻi

3. koʻchma Tuzilish, tarh; manzara. Gulxona bichigʻi.

Hovlining bichigʻi Nazarovga yoqinqiramadi. — H. Toshxoʻjayev, Qiyigʻi chiqdi

ot 1. Sarflangan yoki sarflanadigan moddiy mablagʻ; xarajat, buromad.

Toʻy chiqimlari. Chiqim daftari. Chiqimiga qarab kirimi. — Maqol

Esonboy, hozir Huri sariq kamyob mollarni chiqim qilmay olib kelish qiyinligidan hasrat qiladi, deb oʻylagan edi. — Yoshlik

Hali buncha qarz, chiqimlarning ustiga ikki qizni uzatish, bir oʻgʻilni uylantirish, bir xatna toʻyi ham bor. — Hamza, Boy ila xizmatchi

2. Tez va yaxshi dam yeyish xususiyati, tatim (asosan choy haqida).

Chiqimi yaxshi choy.

ot 1. Yara, govmijja, chipqon singari kasalliklar.

Chakanda yara-chaqa, har xil chiqiqlarga davo boʻladi. — Gazetadan

2. Suyak chiqqan joy.

Maksim ana shunday chogʻlarda, ayniqsa, betoqat bolalarning sinigʻini ushlab, chiqigʻini solayotganda, ularni ovutib, koʻnglini topib shifolar edi. — I. Rahim, Chin muhabbat

3. Turtib chiqqan joy, doʻng, doʻmboq yer.

Quymaning chiqigʻi. Detalning chiqigʻi. Chiqigʻini tekislamoq.

4. sft. Turtib chiqqan; boʻrtgan.

Lekin bu kulcha yuzli, yonoqlari xiyol chiqiq qiz Hubbijamol edi. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi

Koʻrib ogʻzim ochilib qoldi: uning [xoʻjayinning] yoshi oltmishlardan oshgan, yelkasi chiqiq, kalta soqol chol. — H. Ahmar, Yakkama-yakka