valiy

ot din. Xudoning goʻyo boʻlajak hodisa, voqealarni oldindan aytish, gʻoyibdan xabar berish qobiliyatiga ega boʻlgan eng sevimli, eng aziz bandasi; avliyo.

Odamlar Sulton devonani otashnafas

Valiy deb maqtashar edi. Oʻsha nodon, aldangan kishilarning maqtab yurgan sohibi karomati, bir aljillab oʻtirgan bangi ekan. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

Gʻaybdan xabar beruvchilar ikki turli boʻladilar: birinchisi — valiy, ikkinchisi — kohin (folbin). — S. Ayniy, Esdaliklar

wáliy, kózi ashıq

рел.rel. ruschaсвятойinglizchaholy (sacred) manfransuzchaSaintarabchaوَلِيٌّ