[gɔʃ]
- by gosh! jin ursin!
«gosh» boʻyicha 25 ta natija
[gɔʃ]
ot 1. Odamlar nazaridan uzoq yer, ovloq joy; burchak.
Ahmad Husayn bir kun, peshindan soʻng, Iskandaroni quyuq bir daraxtzor, tinch, sokin bir goʻshada kutib oʻtirdi. — Oybek, Nur qidirib
2. Turarjoy; boshpana.
U [Matqovul] otasidan qolgan toʻrt tanob yerda yigitlik terlarini toʻkib oʻziga kichik bir goʻsha qurmoqchi edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
3. Umuman joy.
Jannat goʻshasimi bu soʻlim sohil, Koʻz uzib boʻlmaydi oy jamolidan? — Mirtemir
ot 1. Tirik organizmning mushak toʻqimalari; et.
Tomirlarda qon qaynab, koʻzlarda oʻt chaqnardi, mushak goʻshtlari poʻlatday qotib ketgan edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. Soʻyilgan jonivor tanasining ovqat sifatida isteʼmol qilinadigan qismi; et.
Koʻy goʻshti. Tovuq goʻshti. Qovurilgan goʻsht. Ahmad Tanbal chinni lagandagi goʻshtga endi qoʻl uzatganda, eshik sekin ochildi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
3. Baʼzi bir mevalarning yeyiladigan qismi, eti.
ot Telefon trubkasi.
Asadbek moviy telefon goʻshagini koʻtardi. — T. Malik, Shaytanat
sft. 1. ayn. Goʻshtdor 1,2.
2. Ichida goʻshti bor; goʻsht solib tayyorlangan.
Goʻshtli somsa. Goʻshtli shoʻrva.
ot etn. Nikoh toʻyining birinchi kechasi kuyov bilan kelinning boshqalardan xoli oʻtirishi va tunashi uchun uy burchagiga tortilgan oq chodir; chimildiq.
Goʻshangada koʻzlar ilhaq boʻlmoqda, Kuyov bola talpinadi oʻshanga. — Mirtemir.
Urf-odatga binoan, ular Bobur bilan Oysha begim bir-birlarini toʻydan soʻng goʻshangada birinchi marta koʻrdilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
sft. 1. Goʻshti koʻp, sergoʻsht, semiz.
Goʻshtdor odam
Zaynab qisqa boʻy, goʻshtdor va oq tanli edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Sergoʻsht, eti qalin (baʼzi mevalar haqida).
Goʻshtdor jiyda. Goʻshtdor shaftoli.
sft. 1. Ichida goʻshti yoʻq; goʻsht solinmagan, begoʻsht.
Goʻshtsiz ovqat.
Yoʻlchi katta tovoqdagi goʻshtsiz, qatiqsiz moshxoʻrdadan ikki qoshiqqina ichdi — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Goʻshti, eti yoʻq; oriq, ozgʻin.
Goʻshtsiz qoʻli bilan ushlamoq.
ot Goʻshtni yaxshi koʻradigan, goʻshtni koʻp isteʼmol qiladigan.
Goʻshtxoʻr odam. Goʻshtxoʻr hayvonlar.
ot Goʻshtni mayda toʻgʻrab, yupqa xamirga oʻrab tandirda pishiriladigan somsa.
ot kt. Odamlardan xoli, tanho hayot kechiradigan, odamga qoʻshilmaydigan, jamiyatdan ajralib qolgan kishi.
Qulmuhammadning goʻshanishin boʻlib, toʻshakda yotishi qulagan minoraga oʻxshardi. — Mirmuhsin, Choʻri
ot esk. sprt. Badan tarbiyasi; kurash sanʼati.
Pahlavon qalin lablari bilan soʻzni asta oʻlchab kesib, goʻshtgirlik ilmi haqida qiziq maʼlumotlar berdi. — Oybek, Navoiy
Біріккен зат есімдерИмена существительные, которые
Мясо-молочная промышленность
Қосарлы дауыссыз дыбыстарПарные согласные звуки
погов. мясо без костей не бывает.
посл.ирон. oʻzbekcha(ili hech narsani bilmayman, yogʻ-yogʻidan kes)ruscha≈ губа не дура, язык не лопата, ≈ мы люди простые, едим пряники толстые.
jin ursin!.
oʻzbekchaShaxs-son qoʻshimchasiruschaЛично-числовой суффикс
oʻzbekchaShaxs-son qoʻshimchalariruschaЛично-числовые суффиксы