Поиск

ot Chinni buyumlar yasash uchun ishlatiladigan oq loy; kaolin.

Choynak, piyola, kimyoviy idishlar, izolyatorlar va boshqa juda koʻp narsalar ana shu gildan yasaladi. — Fan va turmush

Sement xom ashyosi — ohaktosh va gil — konlardan qazib olinib, maydalanadi. — Fan va turmush

Oddiy shumurtкаракалпакскийМойылрусскийЧеремуха обыкновенная

узбекскийGrechixaкаракалпакскийГречихарусскийГречиха посевная

узбекскийOddiy tillaboshкаракалпакскийМасақша толғақ шөпрусскийЗолототысячник зонтичный

узбекскийBurgachoʻpкаракалпакскийБүрге шөпрусскийБлошница

узбекскийkulgili kishi/narsaанглийскийlaughable

tilla yugurtirmoq, zarhallamoq, tilla qoplamoq

taql. s. Suyuqlikni yutayotganda, tomoqda hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

Suvni gʻilt etib yutmoq.

ot 1. Odatda jun, ipakdan toʻqilib, yerga, polga toʻshaladigan yoki bezak uchun xona devorlariga osib qoʻyiladigan uy jihozi; badiiy toʻqimachilik buyumi.

Ipak gilam. Turkman gilami.

Osti taxta pol boʻlgani holda, polning ustiga qizil gilam tashlangan, ikki yon devorga ham qizil gilamchalar qoqilgan edi. — S. Ayniy. Qullar.

Asl gilamlar toʻshalgan bu xonaning toʻrida hozir Ahmad Tanbal oʻtiribdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. koʻchma poet. Yer betini qoplab olgan maysa yoki gul.

Choʻpon qoʻbuz chalib, mollarin yoydi Barqit gilam yozgan tepa, qirlarga. — Uygʻun

Shamol maysalar orasida lola gilamlarini siljiydi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.

3. sprt. Kurash tushiladigan sport anjomi; tatami.

Gilamda yengil vaznli polvonlar kurashmoqdalar.

sft. Qaraganda koʻz qorachiqlari bir tomonga yoʻnalmaydigan, toʻgʻriga qaray olmaydigan, koʻz soqqasi qiyshiq oʻrnashgan.

Gʻilay bola. Gʻilay koʻz. Bir koʻzi gʻilay. Koʻzini gʻilay qilmoq.

Koʻz oldida goʻshtingni burdalayman! deb koʻzini ola-kula qilib turgan oʻgay ona va uning qarindoshi — gʻilay xotin turardi. — Mirmuhsin, Umid

Gʻilay koʻzni toʻgʻrilaydigan davolardan biri koʻzoynakdir. — Fan va turmush

pl 1. oyquloq

2. kinoya bagʻbaqa

ot 1. Buyumni tashqi shikastdan saqlash uchun solib qoʻyiladigan, shu buyum shakliga moslab tayyorlangan maxsus jild, quti, qin.

Koʻzoynak gʻilofi. Miltiq gʻilofi. Koʻrpaning gʻilofi. Gʻijjakning gʻilofi. Gʻilofga solmoq.

Boʻronboy gʻilofning bogʻichini yechib, dutorni oldi, torlarini cherta-cherta, uzoq sozladi. — O. Husanov, Qoʻshiqchining taqdiri

Men kirishim bilan Rasulov oq surpdan gʻilof kiygizilgan kreslosini orqaga surib, oʻrnidan turdi, kabinetning yarmiga kelib koʻrishdi. — R. Fayziy, Suvchi

Sharofat xola derazadan qarasa, eshik tagida bir mashina yigit-qizlar. Yelkalarida ryukzak, kuzovda gʻilof kiygizilgan juft-juft changʻilar. — A. Muxtor, Chinor

2. koʻchma kam qoʻll. q. Maska 1.

Tuhmatchining toshi yomon, Gʻiybatchining — gʻilofi. — Maqol

ot Atirgullilar oilasiga mansub koʻp yillik mevali daraxt va uning mevasi.

Sariq gilos. Qizil gilos.

Nurining hovlisidagi giloslar gullagan. — Oybek, Tanlangan asarlar

Part of a device, in the form of a tube or cylinder, used for fastening or insulation

ot 1. Patron, snaryad va shu kabilarda ichiga porox va yonuvchi modda toʻldirib, ogʻziga oʻq joylanadigan, yupqa devorli, tagi berk metall silindr.

Katta yoʻlda esa bolalar toʻkilgan oʻq, gilza va har xil buzilgan qurol qismlarini terib, oʻynab yurardilar. — Oybek, Quyosh qoraymas

2. Papiros va sigaretlarda ichiga tamaki toʻldiriladigan yupqa qogʻoz naycha.

[Akam] Tayyor gilzaga tamaki tiqib, papiros yasar edi. — Gʻ. Gʻulom, Kechmish-kechirmishlarimdan

3. tex. Naycha, silindr shaklidagi turli detallarning nomi.

ot 1. Yaxshilik, fazilat, xislat.

Hay, oʻrtoqlar! Kollektivlik egiligi bizga ayon. — Gʻ, Gʻulom

2. Savobli ish; yaxshi, xayrli ish; ezgulik.

Egilikning kechi yoʻq. — Maqol

Xudo hoji akamizning umrini uzun qilib, bola-chaqasining egiligini koʻrsatsin — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Egilikdan umidini uzgan Buva otlarni toʻqayga boshladi. — E. Samandar, Daryosini yoʻqotgan qirgʻoq

ot Ganch yoki alebastrdan naqsh yasovchi mutaxassis; ganchkor usta.

Buxorodan kelmish sangtarosh, Fargʻonalik gilkor ham bunda. — M. Ali, Gumbazdagi nur

ot 1. din. Jannatda xizmat qiladigan yosh goʻzal yigit.

2. koʻchma s.t. Goʻzal qiz, ayol; pari.

Huzur koʻrib gʻilmonlarni quchganlar, Beklarim, joningga qurbon boʻlayin. — Yusuf va Ahmad

sft. 1. Nima ekani aniq koʻrinib turgan; belgi qoʻyilgan, belgisi, nishoni bor; taniqli.

Belgili joy. Belgili qadam.

Otabek kitobni belgili qilib yopdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Unga bir roʻmol oʻrab, belgili qilgan yerim yoʻq edi. — Yodgor

2. Maʼlum, aniq; belgilangan, muayyan, tayinli.

Belgili tartibda. Belgili vaqtda. Payshanbaning kelishi chorshanbadan belgili. — Maqol

[Safar choʻtir] Tushning uzuq-yuluq gaplarini bir-biriga ulab, belgili maʼno chiqarishga tirishardi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Otalar uchun bunday gaplar unchalik yomon taʼsir bermasa-da, xotinlarga qanday asar qilishi belgilidir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Mashhur, taniqli.

Belgili odamlar.