Qidiruv

ot 1. Yuzning ikki chekkasiga yoki peshonaga husn uchun tushirib qoʻyiladigan yarim halqa shaklidagi soch; zulf.

Gajak qoʻymoq.

Begimjon ikki chekkasidagi gajagini silkitib, mushtlarini beliga tirab turgan edi, Adolat oʻshqirib berdi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. etn. Oltin, kumush va shu kabilardan egik holda yasalib, chakkaga taqiladigan bezak buyumi.

Suxsur olib boqmaydi, Gajagini taqmaydi, Ishlamagan dangasa Koʻpchilikka yoqmaydi. — Qoʻshiqlar

3. sft. 3 Egilgan, qayrilgan.

Dumi gajak oʻrdak.

Koʻplarning qoʻllarida dastasi gajak, kungurador hassa, lablarida jim-jima mushtuk. — H. Nazir, Haykal

Kamoxonov, iltimosiga xoʻp degan javobni kutib, savol alomatiday gajak boʻlib turganida, telefon jiringlab qoldi. — A. Qahhor, Ikki yorti — bir butun.

Oʻynab, dumini gajak qilib, sagʻrisiga tashlab, Gajdumbek [ot] ketib borayotibdi. — Goʻroʻgʻli

ot Roʻmol, darparda, dasturxon, sochiq kabi narsalarning zihiga tikiladigan yoki oʻzidan titib chiqariladigan shokila; popuk.

Gʻijim roʻmol boshimda, Gajimlari qoshimda, Otam senga bermaydi, Oʻn besh yashar yoshimda. — Qoʻshiqlar

Choʻntagiga duxi sepilgan, cheti gajim roʻmolcha solib qoʻyishdi. — S. Ahmad, Yulduz

sft. Jangari, qaysar, oʻjar.

Gajir bola. Gajir ot.

sft. ayn. Gajimdor.

[Sharofat] Boshida gajimli qora roʻmol, bir yelkasi bilan devorga suyanib maʼyus bir qiyofada oʻtirar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

fl. 1. Suyak, qattiq non va shu kabilarni kemirib yemoq; mujimoq (koʻpincha it, mushuk va yirtqich hayvonlar haqida; insonga nisbatan esa salbiy munosabat bilan qoʻllanadi).

Bir olapar ellik qadamcha narida allanarsani gʻajir edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Volosov Allonbiyning oq oʻtovida qoʻyning qovurgʻasini gʻajir ekan, Erimbetni yetimchadek qaqshatmoqda edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

Elmurod onasining soʻzi bilan sabzi gʻajib turgan qizchaga qaradi — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Tishlab, chaynab qattiq jarohat yetkazmoq.

Oyogʻini it gʻajib tashlabdi.

Otlar halok boʻldi, eshaklarni yirtqichlar tunda gʻajib ketdi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

3. koʻchma Tilka-pora qilib yubormoq, abjagʻini chiqarmoq: abgor qilmoq.

Odamlar ajratmaganda, bu xotin mulla Norqoʻzini gʻajib tashlar edi. — A. Qahhor, Mayiz yemagan xotin

Keyin Zunnunovga xudo beradi. U seni gʻajib tashlashga tayyor. — I. Rahim, Ixlos

4. koʻchma Qattiq zarb, siqish va shu kabilar yoʻl bilan shikastlamoq, ezmoq, majaqlamoq.

Mashinaning eshigi qoʻlimni gʻajidi.

Nima, buni mashina mayib qilibdimi yo u yer-bu yerini gʻajib ketibdimiki, baxtsiz hodisa desa — K. Yashin, Hamza

sft. 1. Gajagi bor, gajakli.

Koʻngil qoʻygani u koʻzlari xumor, Sizga kelin boʻlar Nigor gajakdor. — Nigor va Zamon

Shu payt darvozadan xoʻppa semiz, yuzlari kepchikday, gajakdor satang xotin harsillab-gursillagancha savlat toʻkib kirib keldi. — Gazetadan

2. koʻchma Bejama, serhasham.

Gajakdor xat.

tagiga esa: Oʻzingizning Karimjoningiz, deb gajakdor qilib yozdik. — Yoshlik

sft. Gajimi boʻlgan, gajimli.

Gajimdor dasturxon.

fl. Gʻajimoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. kam qoʻll. ayn. Gʻajimoq.

Uning qoni qaynab, koʻziga chalingan kimsani gʻajilab tashlagisi kelardi. — K. Yashin, Hamza

fl. Gʻajimoq feʼlining oʻzlik va birgalik nisbatlari.

fl. Gʻajilamoq feʼlining majhul nisbati.

fl. ayn. Gʻajir-gʻajir qilmoq.

Gajaklari koʻp, jingalak (soch haqida).

fl. Gajaklamoq feʼlining majhul nisbati.

fl. Gʻajilamoq feʼlining birgalik nisbati.

taql. s. Gʻajir va shunga yaqin tovushlarni bildiradi.

Arava shagʻal ustidan gʻijir-gʻujur yurib ketdi.

fl. Gʻajirlamoq feʼlining orttirma nisbati.

завиток